Uzasadnienie
I. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata) w niniejszej sprawie.
Skarżący oświadczył, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną i trojgiem dzieci. Rodzina otrzymuje tzw. świadczenia uchodźcze, przeznaczone na pokrycie środków utrzymania dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy na terytorium RP, w łącznej kwocie 1160 zł. (skarżący i jego żona - po 70 zł. a dzieci po 340 zł miesięcznie), nie posiada majątku, przedmiotów wartościowych ani oszczędności.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek należy uwzględnić.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący oraz jego rodzina uzyskują pomoc od państwa w ramach tzw. procedury uchodźczej w łącznej wysokości 1160 zł miesięcznie (na pięć osób). W tych okolicznościach faktycznych uzasadnione jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.