Uzasadnienie
D. L. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 11 kwietnia 2011 r. oraz nadesłanych na wezwania dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z trojgiem małoletnich dzieci. Jedyne stałe źródło utrzymania czteroosobowej rodziny stanowią świadczenia z funduszu alimentacyjnego w łącznej kwocie 1.500 zł miesięcznie. Skarżąca korzysta także z pożyczek od znajomych i rodziny oraz podejmuje prace dorywcze. W październiku 2010 roku uzyskała pomoc z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w postaci zasiłku na zakup podręczników szkolnych dla dzieci.
Jesienią ubiegłego roku wnioskodawczyni podjęła działalność gospodarczą, jednak koszty jej prowadzenia przekroczyły uzyskany przychód. Wykazana w 2010 roku strata wyniosła 14.026,08 zł.
Skarżąca jest współwłaścicielką domu o powierzchni 180 m2, działki o powierzchni 900 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2 ha. Nieruchomość rolna nie jest uprawiana i nie przynosi dochodu.
D. L. nie reguluje terminowo należności związanych z eksploatacją domu. Tylko koszty ogrzewania wynoszą około 800 zł miesięcznie. Zadłużenie z tytułu opłat za gaz wynosi około 4.200 zł, z tytułu opłat za kanalizację i wywóz śmieci około 3.741 zł. Zaległe opłaty szkolne wynoszą około 300 zł. Nieuregulowane należności podatkowe wynoszą około 2.700 zł.
Skarżąca nie ma zasobów pieniężnych ani wartościowych przedmiotów.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Otrzymywane przez małoletnie dzieci skarżącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznawane są w oparciu o kryterium dochodu rodziny w przeliczeniu na jedną osobę, który nie może przekroczyć 725 zł (art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - Dz. U. z 2009 r. Nr 1 poz. 7 ze zm.). Jak wynika z oświadczenia D. L. świadczenia te stanowią jedyne stałe źródło utrzymania czteroosobowej rodziny. Otrzymywana z nich kwota 1.500 zł miesięcznie niewątpliwie nie wystarcza nawet na pokrycie niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym, jak eksploatacja domu, czy koszty kształcenia dzieci. Znajduje to potwierdzenie w licznych nieuregulowanych przez skarżącą zobowiązaniach z tytułu opłat za eksploatację domu, czy zobowiązań podatkowych.
Podjęcie przez stronę działalności gospodarczej nie przyniosło jej dodatkowych środków utrzymania. Koszty prowadzenia tej działalności w ubiegłym roku znacznie przekroczyły uzyskane z niej przychody.
W tej sytuacji skarżąca zmuszona jest podejmować prace dorywcze i korzystać z pożyczek od rodziny i znajomych. W październiku ubiegłego roku otrzymała też świadczenie z pomocy społecznej, które z zasady służy umożliwieniu przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których rodzina nie jest w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. Nr 115, poz. 728 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że nie posiadając ani oszczędności, ani wartościowych przedmiotów, D. L. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.