Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] r. Prezydent Miasta W. na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 i art. 149 § 1 k.p.a. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzja ostateczną Burmistrza Gminy W. z dnia [...] lutego 2002 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji budowlanej polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego i budowie przyłączy inżynieryjnych oraz wjazdu na działkę położoną w W. przy ul. [...] wydanej na wniosek B. i J. T. Decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] Prezydent Miasta W. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia [...] lutego 2002 r. z uwagi na brak podstaw do jej uchylenia. W uzasadnieniu decyzji podano, iż postępowanie zostało wznowione na wniosek A. K., która twierdziła, iż przedmiotowa inwestycja znajduje się w strefie pośredniej ochrony konserwatorskiej wybranych elementów rozplanowania i zabudowy oraz skali i sposobu kształtowania zabudowy nowej i w związku z tym decyzja została wydana bez uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.
W toku postępowania zażądano informacji od [...] Konserwatora Zabytków, który potwierdził w piśmie z dnia 12 sierpnia 2003 r., iż zachodnia strona ulicy [...] znajduje się poza strefą ochrony konserwatorskiej. Granica strefy według planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] września 1992 r. przebiega po osi ulicy [...] i [...]. Wobec powyższego projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej inwestycji nie wymagał uzgodnień ze służbami konserwatorskimi a postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. nie było obciążone wadą określoną w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a.
Decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania A. K. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło w/w decyzję w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, iż na podstawie mapy, jaką organ otrzymał z Biura Naczelnego Architekta Miasta nie można jednoznacznie ustalić przebiegu granic strefy ochrony konserwatorskiej "po osi ulic [...] i [...]", które to stwierdzenie wynika z pisma [...] Konserwatora Zabytków z dnia 12 sierpnia 2003 r., dlatego też konieczne stało się uchylenie decyzji organu I instancji, który powinien uzyskać na mapie w stosownej skali rozgraniczenie strefy ochrony konserwatorskiej w odniesieniu do ul. [...] a w szczególności działki położonej przy ul [...] oraz wyjaśnienie, na jakiej podstawie [...] Konserwator Zabytków przyjmuje, że działka przy ul. [...] nie jest objęta ochroną konserwatorską a działka przy ul. [...] leży w strefie ochrony konserwatorskiej.
Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożyli B. i J. T., U. S. i A. S. i wnieśli o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podali, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana na działce przy ul. [...] znajduje się poza strefą ochrony konserwatorskiej tak jak również sąsiednie działki. Granica strefy przebiega po osi ul. [...] i [...] i w związku z tym wątpliwości organu II instancji, co do przebiegu strefy są niezasadne.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoją dotychczasowa argumentację i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /.
Skarga jest zasadna.
Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości zakończonego postępowania zwykłego, ustalenie, czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, oraz w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa lub odmowy uchylenia dotychczasowej decyzji, gdy brak jest ku temu podstaw (art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.a.). W przedmiotowym postępowaniu organ II instancji korzystając z możliwości przewidzianej w art. 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzje organu I instancji zalecając ustalenie jak faktycznie przebiega strefa ochrony konserwatorskiej ulicą [...] i czy działka, na której jest realizowana przedmiotowa inwestycja jest położona w strefie.
W odwołaniu od decyzji organu I instancji A. K. wskazuje sygnaturę akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. /[...] / w których przyjęto stanowisko, iż zachodnia część ulicy [...] / nr [...] / jest objęta strefą ochrony konserwatorskiej. Nie nastręczało chyba organowi II instancji żadnych trudności sprawdzenie tej okoliczności i wyjaśnienie sprawy w kontekście stanowiska zawartego w pismach [...] Konserwatora Zabytków z dnia 12 sierpnia 2003 r. i 2 września 2003 r. Kwestia ustalenia granic strefy ochrony konserwatorskiej w przedmiotowym postępowaniu nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, iż wydanie w trybie ar. 138 § 2 k.p.a. decyzji kasacyjnej jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy i niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu.
Dopuszczalność wydania tego typu decyzji kasacyjnej jest możliwe tylko wtedy gdyby organ odwoławczy musiał przeprowadzać postępowanie odwoławcze w całości albo w znacznej części, do czego nie jest uprawniony / por. wyrok NSA z 28 września 2001 r. sygn. akt V S.A. 239/01 opubl. LEX nr 50 105 i wyrok NSA z dnia 25 listopada 2003 r. sygn. akt IV S.A. 1496/02 opubl. M. Prawn. 2004/2/60 /.
Ponadto organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji pisze o korespondencji i dokumentach, których brak jest w aktach administracyjnych / mapa uzyskana z Biura Naczelnego Architekta Miasta i korespondencja ze [...] Konserwatorem Zabytków /, stanowi to naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. Dopiero na rozprawie pełnomocnik uczestniczki przedstawił część korespondencji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji ustali stanowisko [...] Konserwatora Zabytków przedstawione w sprawie [...] i w przypadku rozbieżności ze stanowiskiem przedstawionym w pismach z dnia 12 sierpnia 2003 r. i 2 września 2003 r. zobowiąże organ ochrony konserwatorskiej do wyjaśnienia tej kwestii. Organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne i swoje stanowisko oparł o otrzymane na piśmie stanowisko organu ochrony konserwatorskiej kompetentnego w kwestii przebiegu granic strefy ochrony konserwatorskiej i w oparciu o ten dowód zasadnie przyjął brak zaistnienia przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. art. 200, 205 i 209 w/w ustawy.