Uzasadnienie
W dniu 5 listopada 2013 r. do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wpłynęło pismo L. W. datowane na dzień 4 listopada 2013 r. adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W piśmie tym skarżący domaga się od Prezesa NFZ poddania go operacji w klinice [...] w celu wyleczenia z dolegliwości na jakie wskazuje skierowanie z poradni [...] i [...] z dnia 18 lipca 2013 r.
Pismem z dnia 29 listopada 2013 r. Prezes NFZ odpowiedział na ww. pismo Organ stanął na stanowisku, że na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.) pismo to nie powinno podlegać rozpatrzeniu przez sąd administracyjny albowiem brak jest właściwości sądu administracyjnego do orzekania w sprawach dotyczących skarg w rozumieniu art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem organu tak należy zakwalifikować przedmiotowe pismo skarżącego.
Organ zrelacjonował przebieg szeregu działań podjętych w celu uczynienia zadość żądaniom L. W. (wyznaczanie terminów zabiegów). Przywołał liczną korespondencję i działania informacyjne z jego strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sąd administracyjny nie ma kompetencji do jej rozpoznania.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a tj. decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że sądy administracyjne mogą rozpoznawać jedynie sprawy określone w powołanych wyżej przepisach – nie są więc właściwe do rozpoznawania innych spraw.
Jak słusznie zauważył organ, zajęcie stanowiska w niniejszej sprawie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd zauważa, że kompetencja do rozpatrzenia pisma skarżącego jako skargi powszechnej, określona w Dziale VIII k.p.a. nie wynika z katalogu spraw, które sądy administracyjne mogą rozpoznawać.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z powyższego wynika, że korespondencja skarżącego prowadzona z Prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia i niesatysfakcjonująca go odpowiedź wysuwane żądania pozostają poza kognicją sądów administracyjnych.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji