Uzasadnienie
P. O. wnosząc skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r., wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności i przedmiotów wartościowych.
Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 10 stycznia 2013 r. wyjaśnił, że mieszka aktualnie u znajomego, który pokrywa koszty ich wspólnego utrzymania i w związku z tym sam nie ponosi kosztów związanych z zakupem żywności. Wnioskodawca oświadczył ponadto, że wobec negatywnej decyzji w przedmiocie nadania statusu uchodźcy oraz odmówienia mu wszelkich form ochrony na terytorium RP nie jest uprawniony do otrzymywania świadczeń z pomocy społecznej. Z podobnych względów nie przysługuje mu pomoc społeczna w postaci zasiłku na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium RP. Skarżący wobec wydania negatywnej decyzji o nadaniu statusu uchodźcy został pozbawiony możliwości legalnej pracy w Polsce, a tym samym uzyskania jakichkolwiek dochodów. Z nadesłanego wyciągu z rachunku bankowego wynika, że skarżący nie posiada wolnych środków pieniężnych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270)).
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Podstawowe potrzeby życiowe skarżący zaspokaja jedynie dzięki wparciu innych osób. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.