Uzasadnienie
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...]., po rozpatrzeniu odwołania Y.Z. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], o udzieleniu jej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż Y.Z. (Z.) w dniu [...] grudnia 2016 r. złożyła do Wojewody [...] wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały z uwagi pozostawanie przez nią w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem polskim M.Z.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. Wojewoda [...] udzielił wnioskodawczyni na nazwisko Y.Z. zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia [...] grudnia 2013 r. Na te dane została wydania karta pobytu seria i nr [...] z terminem ważności do dnia 28 kwietnia 2027 roku.
W odwołaniu od powyższej decyzji cudzoziemka wniosła o wydanie jej nowej karty pobytu na dane: Y.Z. podnosząc, że powinna posiadać dokumenty na takie same nazwisko, jakie figuruje w jej akcie małżeństwa wydanym przez Urząd Stanu Cywilnego w [...]. Wskazała również, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych [...] dokonując zmiany nazwiska obywatelki swojego kraju korzystało z odpisu zupełnego aktu małżeństwa sporządzonego przez polski Urząd Stanu Cywilnego w [...], nie mając możliwości wykorzystania polskich znaków urzędnicy w [...] nie mogli w paszporcie wstawić kreski na "n", choć uczynili to w pisowni [...] nazwiska "[...]", wstawiając po literze "n" znak miękki zgodnie z przedstawionym tłumaczeniem przysięgłym z języka polskiego na język [...] odpisu aktu małżeństwa. Skarżąca wyjaśniła, iż w paszportach [...] pisownia jest podwójna [...] (język [...]) oraz alfabetem [...] (język [...]). Organ podkreślił, iż odwołująca oprócz pisowni nazwiska nie zakwestionowała decyzji organu I instancji w pozostałej części.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozpatrując odwołanie wskazał, iż zgodnie z art. 242 ustawy o cudzoziemcach pisownia imienia i nazwiska cudzoziemca zawarta karcie pobytu powinna być zgodna z pisownią danych osobowych znajdującą się w karcie podróży cudzoziemca. Karta pobytu w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia go wraz z dokumentem podróży do wielokrotnego przekraczania granicy, zatem zapisy te powinny być zbieżne. Wydanie karty na dane inne niż w dokumencie podróży byłoby niezgodne z obowiązującymi przepisami i stanem faktycznym. Organ stwierdził, iż przepisy ustawy o cudzoziemcach nie regulują jednoznacznie kwestii zapisu danych cudzoziemców w dokumentach wydawanych przez polskie organy administracji, lecz okoliczność ta wynika z przepisów ustawy, karta pobytu ma charakter wtórny w stosunku do dokumentu podróży cudzoziemca. Mając to na uwadze Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. postanowił utrzymać w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Y. Z. zakwestionowała decyzję Szefa Urzędu do Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2017 r. w części dotyczącej pisowni jej nazwiska argumentując, że po zawarciu związku małżeńskiego z obywatelem polskim M. Z. przyjęła nazwisko Z. i posługuje się polskim nazwiskiem. Podkreśliła, że Wojewoda [...] w dniu 28 października 2015 r. wydał jej kartę pobytu nr [...] ważną do dnia 21 kwietnia 2018 r. na nazwisko Z. Skarżąca podniosła, iż art. 244 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach wskazuje, iż w karcie pobytu umieszcza się imię (imiona) cudzoziemca. Zgodnie z art. 29 ust.1 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego nazwiskiem jest nazwisko zamieszczone w akcie małżeństwa, a nie tłumaczenie polskiego nazwiska obranego po jej mężu ujętego po kolejnych dwóch tłumaczeniach (z języka polskiego na język [...], a następnie zapisanego w alfabecie [...] po [...]) w paszporcie wydanym przez MSW [...].
Skarżąca stwierdziła, że ma prawo i chce używać nazwiska Z., jakie obowiązuje w Polsce, które także znajduje się w transkrypcji [...] jej paszportu. Pozwoli jej to uniknąć wielu niespodziewanych i trudnych sytuacji, kore może doświadczyć, np. w przypadku nazwiska dzieci.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie nowej decyzji z uwzględnieniem prawidłowej pisowni jej nazwiska, tj. [...], wydanie zezwolenia na pobyt stały na okres 10 lat oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zaskarżoną decyzją Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. o udzieleniu skarżącej zezwolenia na pobyt stały w trybie art. 194 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. - o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650 z późn. zm.), z uwagi pozostawanie przez nią w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem polskim M.Z.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii umieszczenia w decyzji organu I instancji i wydanej na jęj podstawie karcie pobytu nazwiska skarżącej w brzmieniu "Z.", zamiast "Z." w brzmieniu zgodnym z aktem małżeństwa wydanym przez Urząd Stanu Cywilnego w [...], z którego wynika, że przyjęła ona nazwisko męża " Z.". Skarżąca nie kwestionuje rozstrzygnięć obu instancji w pozostałym zakresie.
Rozpoznając przedmiotową sprawę należy wskazać, iż co do zasady zgodnie z art. 242 ustawy o cudzoziemcach, karta pobytu w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia go, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy. Jak wskazał organ z przepisu tego wynika, że zapisy zawarte w karcie pobytu co do tożsamości cudzoziemca powinny być zbieżne z zapisami zawartymi w jego dokumencie podróży.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyć należy, iż we wniosku z dnia 22 grudnia 2016 r. skarżąca, jako Y.Z., wystąpiła o zezwolenie na pobyt stały. Z odpisu zupełnego aktu małżeństwa sporządzonego w dniu 22 grudnia 2016 r. przez USC [...] wynika, że w dniu 31 sierpnia 2013 r. zawarła ona związek małżeński z obywatelem polskim M.Z. i przyjęła nazwisko męża Z. Z kolei z dokumentu podróży wydanym w dniu 4 sierpnia 2015 r., nr [...], wynika, że dokonano transliteracji nazwiska Z. w alfabecie [...] na nazwisko Z.. Dokonano również transliteracji nazwiska Z. w alfabecie [...] w ten sposób, że po literze "n" dodano znak zmiękczający " b ", co w języku polskim oznacza literę "ń". Zatem nazwisko polskie "Z." ma takie samo brzmienie jak w języku [...] w związku z jego transliteracją dokonaną zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 maja 2005 r. w sprawie sposobu transliteracji imion i nazwisk osób należących do mniejszości narodowych i etnicznych zapisanych w alfabecie innym niż alfabet [...](Dz.U. z 2005 r. nr 102, poz. 855).
Pokreślenia wymaga, iż wedle art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego nazwiskiem jest nazwisko zamieszczone w akcie małżeństwa lub akcie zgonu. W art. 27 zdanie 1 Konstytucja RP stanowi, że językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski. Rozwinięcie tej normy konstytucyjnej ma miejsce art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2011 r. nr 43, poz. 224 z późno zm.), statuującym ogólną zasadę, dokonywania wszelkich - urzędowych oraz składania oświadczeń woli przez podmioty wykonujące zadania publiczne w języku polskim. Dopiero przepis szczególny może przewidywać odstępstwo od tej zasady.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarżąca od dnia zawarcia małżeństwa, w świetle prawa polskiego nazywa się Z. a nie jak przyjął organ Z. Zauważyć należy, że transliteracji nazwiska skarżącej Z. dokonał organ kraju jej pochodzenia, wystawiając jej dokument podróży na to nazwisko w dwóch językach, a mianowicie w języku [...] którego brzmienie jest tożsamym z brzmieniem w języku polskim, a także w języku [...] w brzmieniu Z., w którym nie występuje znak zmiękczający literę "n".
W takim stanie faktycznym i prawnym jaki zachodzi w niniejszej sprawie organ kierując się zasadą praworządności (art. 6 k.p.a) oraz pogłębiania zaufania obywateli (art. 8 k.p.a), powinien uwzględnić treść art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego, z którego wprost wynika, że w świetle prawa polskiego skarżąca nosi nazwisko Z.. Wobec tego organ w decyzji o zezwoleniu na pobyt stały, jak i w karcie pobytu stałego powinien zamieścić nazwisko skarżącej Z. zarówno w brzmieniu wynikającym z aktu małżeństwa, jak i z dokumentu podróży. W ten sposób zostanie zachowana tożsamość skarżącej co do brzmienia jej nazwiska wynikającego z aktu małżeństwa (polskiego urzędowego dokumentu), jak i paszportu (urzędowego dokumentu wydanego przez kraj pochodzenia skarżącej).
Wedle zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) organ obowiązany jest przy rozpatrywaniu sprawy uwzględnić słuszny interes strony, który w tej konkretnej sprawie przejawia się w tym, że wystawienie karty pobytu z pominięciem nazwiska wynikającego wprost z aktu małżeństwa strony, może pociągać za sobą różnego rodzaju negatywne skutki w przyszłości, które nie są obecnie możliwe do przewidzenia, co też słusznie podnosi w skardze skarżąca. Wolą cudzoziemki, jak wynika ze skargi, jest posługiwać się dokumentem wystawionym na nazwisko jakie przyjęła w związku z zawarciem małżeństwa z obywatelem polskim. Dlatego też nie można uznać aby wydanie skarżącej decyzji na pobyt stały i karty pobytu stałego z uwzględnieniem faktycznego brzmienia i zapisu jej nazwiska w akcie małżeństwa pozostawało w sprzeczności z interesem publicznym.
Mając powyższe względy na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 135 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.