Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną Z. S. na postanowienie z dnia 31 marca 2014 r. z uwagi, iż nie spełniała ona wymogów określonych w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.). Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone Z. S. w dniu 22 kwietnia 2014 r.
Pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Z. S., nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Sądu zawartym w postanowieniu z dnia 16 kwietnia 2014 r., wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia. Pismo to skarżący sporządził osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które stosownie do treści art. 194 § 4 P.p.s.a powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Doręczając odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w piśmie Sądu z dnia 17 kwietnia 2014 r. pouczono Z. S. o powyższych wymogach. Pomimo prawidłowego pouczenia Z. S. w dniu 28 kwietnia 2014 r. skierował do Sądu sporządzone osobiście pismo, w którym zakwestionował rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu z dnia 16 kwietnia 2014 r. Należy stwierdzić, iż z treści powyższego pisma wynika, że stanowi ono w istocie zażalenie na wyżej wskazane postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Z uwagi na fakt, iż zażalenie sporządził podmiot nieuprawniony, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., należało je odrzucić.