Uzasadnienie
H. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z urzędu. Wniosek ten złożył w sprawie ze skargi na decyzję z dnia [...] października 2012 r., nr [...].
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku wynika, że skarżący przebywa aktualnie w zakładzie karnym, pobiera emeryturę w wysokości 1200 zł miesięcznie, z której 400 zł jest zajęte przez komornika. W zakładzie karnym wnioskodawca nie jest zatrudniony odpłatnie. Skarżący pozostaje w związku małżeńskim z C. K.. Żona skarżącego otrzymuje zasiłek przedemerytalny w wysokości 720 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 66 m2 i działką o powierzchni 0,36 ha. Skarżący podał następujące miesięczne wydatki: ogrzewanie domu i wody oraz zakup węgla - 800 zł, zakup środków czystości – 100 zł, wywóz nieczystości i śmieci - 100 zł, opłaty za wodę – 50 zł miesięcznie, opłata za energię elektryczną – 150zł, opłata za gaz z butli – 80 z, telefon i abonament telewizyjny -120 zł, leczenie żony – 150 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżący nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika.
Z wniosku PPF wynika, że miesięczny dochodów w gospodarstwie domowym wnioskodawcy kształtuje się na poziomie 1.500 zł. Kwota ta może zatem wystarczyć co najwyżej na zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania i nie pozwala poczynić skarżącemu niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim osadzenie w zakładzie karnym, niski dochód przypadający na dwie osoby w rodzinie, wydatki na leczenie, brak majątku poza domem uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
W tej sytuacji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.