Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2900/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. P. (skarżącego).
Po doręczeniu odpisu ww. postanowienia skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 14 grudnia 2015 r. skarżący podał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że przebywa w areszcie, nie pracuje, nie ma oszczędności, jest nieuleczalnie chory, co znajduje potwierdzenie w książeczce zdrowia osadzonego. Podniósł, że bezprawnie pozbawiano go renty powypadkowej.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.
Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, że skarżący spełnia przesłanki z ww. art. 246 § 1 pkt. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący nie uzyskuje żadnego dochodu, przebywa w areszcie śledczym, nie posiada żadnego majątku, oszczędności.
W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.