Uzasadnienie
J. M. (skarżący) w skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2017 r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 5 grudnia 2017 r. wskazał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wskazał, że jest inwalidą, nie wykonuje prac zarobkowych, pozostaje na utrzymaniu rodziny, nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, nie otrzymuje dopłat strukturalnych. Do majątku zaliczył dom, mieszkanie (współwłasność) oraz nieruchomość rolną, która aktualnie nie stanowi źródła dochodu. Skarżący oświadczył, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa z B. M. Dodał, iż utrzymuje się ona z pracy najemnej, z której uzyskuje 2.300 zł. Podał zestawienie wydatków, wśród których wymienił czynsz, gaz (700 zł), energię elektryczną (130 zł), leki (100 zł). Do wniosku dołączył kopie orzeczeń referendarzy sądowych oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznaniu mu prawa pomocy w zakresie całkowitym w roku 2017 w sześciu sprawach, kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (umiarkowany stopień niepełnosprawności), kopię umowy o przekształceniu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz zaświadczenie z Urzędu Skarbowego z [...] lipca 2017 r. o wysokości dochodu w 2016 r. (0 zł.)
Zważono co następuje:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez skarżącego jest uzasadniony, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.).
Trzeba podkreślić, że udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
Sytuacja dochodowa skarżącego jest obiektywnie trudna. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, nie uzyskuje dochodów. Żona skarżącego uzyskuje dochód w wysokości 2300 zł. W utrzymaniu pomaga mu rodzina. Oświadczenia skarżącego potwierdzają przedłożone dokumenty (zaświadczenie urzędu skarbowego o wysokości dochodu w 2016 r., orzeczenie o stopniu niepełnosprawności). W tej sytuacji, należy stwierdzić, że skarżący nie ma możliwości pozyskania środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W konsekwencji zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.