Uzasadnienie
W skardze z dnia 21 listopada 2013 r. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. znak [...] uchylającą w całości decyzję Burmistrza Miasta O. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania J. Z. i orzekającą o jego wymeldowaniu z pobytu stałego z budynku nr [...] położonym przy ul. [...] w O., skarżący J. Z. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") odnosi się do aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy zatem takiej sytuacji, w ramach której zaskarżony do sądu administracyjnego akt wywołuje lub może wywoływać skutki materialnoprawne. W uproszczeniu można więc powiedzieć, iż procedurą wstrzymania może być objęty akt, który podlega wykonaniu w drodze przymusu - w postępowaniu egzekucyjnym.
Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty.
Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że do wskazania przesłanek "ochrony tymczasowej" zobowiązana jest strona, która żąda jej zastosowania. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie bada zasadności samej skargi, nie mniej, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności sprawy. Nie zwalnia to jednak strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonalności i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wykazania istnienia tych przesłanek na sąd administracyjny. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 sierpnia 2013r. istotne jest aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu, określone w art. 61 § 3 ppsa, zostały należycie uzasadnione i wykazane przez stronę, gdyż rola sądu sprowadza się jedynie do weryfikacji złożonych oświadczeń (por. postanowienie w sprawie I FSK 1191/2013).
Tymczasem skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadnił swojego żądania, nie przedstawił żadnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania decyzji o wymeldowaniu. W konsekwencji wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu niemożliwa była jego merytoryczna ocena a Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które mógłby wziąć pod uwagę z urzędu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.