Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w dniu [...] lipca 2015 r. wydało postanowienie nr [...] w przedmiocie odmowy wydania B. S. zaświadczenia o posiadaniu gospodarstwa rolnego.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało odebrane przez B. S. w dniu 23 lipca 2015 r.
W dniu 20 sierpnia 2015 r. skarżąca złożyła (za pośrednictwem poczty), skargę na ww. postanowienie, kierując ją - zgodnie z pouczeniem organu - bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W dniu 25 sierpnia 2015 r. NSA przekazało skargę zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S..
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S., gdyż został wniesiona z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Sąd stwierdził, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24 sierpnia 2015 r. Wprawdzie skarga w przedmiotowej sprawie złożona została za pośrednictwem poczty w dniu 20 sierpnia 2015 r., jednakże skarżąca kierując pouczeniem organu wysłała ją bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 25 sierpnia 2015 r., przekazał ją zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.. Powyższe oznacza, że wniesienie skargi, nastąpiło dopiero w dniu 25 sierpnia 2015 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Sąd doręczył przedmiotowe postanowienie skarżącej w dniu 1 lutego 2016 r. W dniu 8 lutego 2016 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. zawierała błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zastosowała się do tego pouczenia, zatem uchybienie terminu było przez nią niezawinione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 omawianego przepisu). W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a).
Rozpatrując przedmiotową sprawę, należy wskazać, że skarżąca zachowała siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. bowiem o przyczynie uchybienia terminu dowiedziała się z treści postanowienia z dnia 11 stycznia 2016 r., które zostało jej doręczone w dniu 1 lutego 2016 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu złożyła w dniu 8 lutego 2016 r.
Przechodząc zatem do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd wziął pod uwagę, że skarżąca została błędnie pouczona przez organ o tym, że przysługuje jej skarga bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 112 Kpa błędne pouczenie w decyzji co do prawa złożenia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy i dlatego jej wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi zasługiwał na uwzględnienie.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 P. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.