Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 listopada 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącego adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata L. K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku skarżącego reprezentował aplikant adwokacki D. J., działający na podstawie upoważnienia udzielonego mu przez wyznaczonego pełnomocnika. Wymieniony złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką.
W przedmiotowej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata L. K.. To jemu zatem może zostać przyznane wynagrodzenia na podstawie art. 250 § 1 ppsa.
Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu został złożony – wraz z oświadczeniem, o którym mowa w § 20 rozporządzenia - przez aplikanta adwokackiego D. J.. Mając na względzie, że dział on w imieniu adwokata, który udzielił mu upoważnienia, należy stwierdzić, że mógł on za niego złożyć wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej wraz z oświadczeniem wymaganym przez wskazany przepis.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w postanowieniu.