Uzasadnienie
C. L. (dalej zwana "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Skarżąca pismem z 27 kwietnia 2016 r. wyjaśniła, że jej pismo z 14 stycznia 2016 r. stanowi oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na otrzymanie karty pobytu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Sąd rozpoznając wniosek skarżącej z 14 stycznia 2016 r. uznał go za cofnięcie skargi i nie stwierdził jednocześnie, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 P.p.s.a., umorzył postępowanie.