Uzasadnienie
A. H. działający przez pełnomocnika R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2017 roku pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania oryginału bądź potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopi pełnomocnictwa procesowego do działania przed sądami administracyjnymi oraz wykazania, iż spełnia przesłanki art. 35 § 1 p.p.s.a. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi 7 grudnia 2017 (k-20). Pełnomocnik nie udzielił jednak żadnej odpowiedzi. W związku z powyższym sąd wezwał skarżącego do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało uznane za prawidłowo doręczone 1 lutego 2018 r. Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2018 r sąd zwrócił się ponownie do R. K. o wskazanie adresu skarżącego. Jednak ten nie udzielił odpowiedzi. Następnie sąd zwrócił się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o podanie aktualnego adresu skarżącego. Organ podał adres znany sądowi, na który zostało wysłane wezwanie do podpisania skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przesyłka zawierające wezwanie do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi pomimo jego dwukrotnego awizowania w dniach 18 stycznia 2018 r. i 26 stycznia 2018 r. nie została przez skarżącego odebrana. Stąd też, stosownie do art. 73 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uznał, że doręczenie nastąpiło w dniu 1 lutego 2018 r. tj. z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu złożenia pisma w placówce pocztowej (vide: karta 24).
Wyjaśnić należy, że przewidziana w art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucja doręczenia zastępczego rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało skutecznie doręczone jego adresatowi. Doręczenie zastępcze jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki jak doręczenie właściwe pisma adresatowi. Takie doręczenie uznaje się za dokonane bez względu na to, czy adresat zapoznał się z awizowanym pismem, a także wtedy, gdy w rzeczywistości pisma nie odebrał (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II UZ 51/14, Lex nr 1573973).
Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął skarżącemu w dniu 8 lutego 2018 r. Z akt sprawy wynika zaś, że w terminie tym skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.