Uzasadnienie
[...] z siedzibą w [...], reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...] i [...]1 przy ul. [...] w [...].
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie: pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, dokumentu z którego wynika sposób reprezentacji skarżącej (odpisu KRS) oraz 12 odpisów skargi.
W powyższym wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 13 listopada 2018 r.
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej w zakreślonym terminie nadesłał 12 odpisów skargi, pełnomocnictwo uprawniające do reprezentacji skarżącej spółki (o numerze KRS [...]) przed sądami administracyjnymi oraz wydruk z KRS dla spółki [...] z siedzibą w [...] (KRS [...]), z którego wynika, że spółka ta została wykreślona z KRS w dniu [...] lutego 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności (art. 29 ww. ustawy). Z powyższych regulacji wynika, że organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a udowodnienie umocowania musi mieć formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka–Medek. Komentarz do art. 29 ppsa, LEX). Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest co do zasady odpis z KRS. Skoro więc sąd musi dysponować dokumentem potwierdzającym należytą reprezentację strony, co wprost wynika z powołanych wyżej przepisów, to brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym skargi skutkującym wezwaniem strony do jego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania odpowiednim dokumentem umocowania do działania w imieniu strony spoczywa na tej stronie, co wprost wynika z powołanych przepisów.
Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. W zarządzeniu wskazano bowiem na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 13 listopada 2018 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 20 listopada 2018 r. Jak już wyżej wskazano, pełnomocnik skarżącej w zakreślanym terminie uzupełnił tylko w części braki formalne skargi poprzez nadesłanie żądanej ilości odpisów skargi i pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżącej nie nadesłał natomiast odpisu KRS dotyczącego skarżącej spółki. Powyższe potwierdza również treść złożonego pełnomocnictwa, z którego wynika, że pełnomocnik został uprawniony do reprezentacji [...] z siedzibą w [...] o numerze KRS [...] a nadesłany odpis KRS [...] dotyczy spółki [...] z siedzibą w [...]. Tym samym należało uznać, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione prawidłowo.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.