Uzasadnienie
Z. S. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] (dalej "zaskarżona decyzja") orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga skarżącego podlega odrzuceniu, bowiem została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, doręczenie przesyłki dla skarżącego zawierającej odpis zaskarżonej decyzji, nastąpiło zgodnie z trybem, o którym mowa w art. 43 Kpa. Stosownie do treści wskazanego przepisu, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.
Przesyłka skierowana do skarżącego, zawierająca odpis zaskarżonej decyzji została doręczona córce skarżącego w dniu 24 lipca 2013 r. Uznać zatem należy, iż skuteczne doręczenie przesyłki dla skarżącego nastąpiło w dniu 24 lipca 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 23 sierpnia 2013 r.
Ze stempla pocztowego zamieszonego na kopercie, w której wniesiono przedmiotową skargę wynika natomiast, iż przedmiotowa skarga została nadana w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 9 grudnia 2013 r. (k. 5 akt sądowych). Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż wniesienie skargi nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.