Uzasadnienie
W. S. (dalej "skarżący") po doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący jest osobą samotną, schorowaną, jest właścicielem domu (do kapitalnego remontu). Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1216 zł.
Ponadto w piśmie z dnia 26 lutego 2015r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, skarżący podniósł, że nie posiada żadnych kont i rachunków bankowych. Jako wydatki wymienił: opał 500 zł, energia elektryczna 100 zł, ubezpieczenia 70 zł, podatki i inne opłaty 100 zł, telefon 200 zł..
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że opisana przez skarżącego sytuacja majątkowa i życiowa uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jedyne źródło dochodu skarżącego stanowi emerytura w wysokości 1216 zł, która jest w całości przeznaczona na zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. W tej sytuacji uznano, że poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przekracza jego możliwości finansowe.
Z tych względów uznano, że skarżący spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.