Uzasadnienie
A. D. wniósł do Sądu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie uchylenia decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2007 r. o nadanie statusu uchodźcy.
Wobec tego, że przedmiotowa skarga nie była podpisana, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 12 lutego 2013 r. wezwał skarżącego do podpisania skargi w siedzibie Sądu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na adres wskazany w skardze – pełnomocnika do doręczeń.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik do doręczeń przesłał podpisaną skargę wskazując, że jest mocodawcą skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem przez pełnomocnika, którym może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 p.p.s.a.)
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W rozpatrywanej sprawie wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie w gmachu Sądu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pouczając o konsekwencjach niewykonania wezwania – odrzuceniu skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że pełnomocnik do doręczeń nie może występować przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego jako pełnomocnik procesowy, bowiem nie spełnia przesłanek wynikających z art. 35 § 1 p.p.s.a.
Tymczasem skargę podpisał pełnomocnik do doręczeń, który nie wykazał, że jest osobą umocowaną do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowym.
W ocenie Sądu wniesienie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem strony skarżącej nie jest uzupełnieniem braku formalnego skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Tym samym zasadne jest odrzucenie tej skargi z uwagi na spełnienie przesłanki określonej w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.