Uzasadnienie
Skarżący J. R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu).
Wniosek o przyznanie prawa pomocy został uzasadniony następującymi okolicznościami: w skład gospodarstwa domowego strony wchodzi pięć osób. Oprócz żony H., na utrzymaniu J. R. pozostaje trójka dzieci. Rodzina mieszka w domu o pow. 174 m2. Skarżący jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 5,09 ha (0,8190 ha przeliczeniowego). Wnioskodawca nie otrzymuje dopłat do gruntów rolnych, a dochód z gospodarstwa nie jest wysoki. Według oświadczenia, dochód wszystkich członków gospodarstwa wynosi 2600 zł. netto miesięcznie i w większości pochodzi ze świadczeń z zabezpieczenia społecznego i opieki społecznej. Wnioskodawca jest właścicielem samochodu osobowego, dofinansowanego przez PEFRON. J. R. w uzasadnieniu wniosku podniósł okoliczności związane z niepełnosprawnością trzech członków rodziny. Wymagają oni stałego leczenia i rehabilitacji.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek J. R. zasługuje na uwzględnienie w całości.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący i jego rodzina utrzymują się ze środków finansowych pochodzących z pomocy społecznej i zabezpieczenia społecznego w łącznej wysokości ok. 2450 zł. miesięcznie oraz z gospodarstwa rolnego, z którego dochód wynosi ok. 150 zł. miesięcznie (zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 września 2015 r. przeciętny roczny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2014 r. wynosił 2.506 zł).
Oceniając możliwości płatnicze skarżącego, należało wziąć pod uwagę szczególną sytuację życiową, w jakiej się znajduje w związku z chorobą trzech członków rodziny. Skarżący jest bezrobotny bez prawa do zasiłku, jego żona nie pracuje ponieważ sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym synem, który wymaga stałej opieki. Wydatki związane z leczeniem niepełnosprawnych dzieci uniemożliwiają poczynienie na potrzeby kosztów sądowych jakichkolwiek oszczędności. Te oszczędności nie mogą pochodzić z zaniechania użytkowania przez stronę samochodu osobowego. Stan zdrowia dzieci wiąże się z koniecznością wyjazdów do lekarzy i rehabilitantów. Nie sposób oczekiwać od wnioskodawcy, aby w związku z wszczętym postępowaniem przed WSA miał wyzbyć się samochodu czy ograniczyć przejazdy.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy dać wiarę oświadczeniu skarżącego, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem. W konsekwencji należy stwierdzić, że J. R. spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.