Uzasadnienie
A. K., w imieniu której działa przedstawiciel ustawowy A. K., wniosła do Sądu skargę na postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2015 r. (dalej "zaskarżone postanowienie") w przedmiocie odmowy wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji Starosty O. z [...] sierpnia 2015 r. zezwalającej [...] S.A. z siedzibą w K. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w miejscowości B., gmina L., na okres od maja 2015 r. do grudnia 2016 r., nie dłużej niż 60 dni, z rygorem natychmiastowej wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych, określonych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z § 2 powołanego przepisu sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 135 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji. Czynności organu, dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygających o istocie spraw przybierają formę postanowienia, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (art. 123 § 1 i § 2 k.p.a.). Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.).
W świetle powyższego należy uznać, że katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego jest zamknięty.
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę na postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2015 r. o odmowie wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji organu pierwszej instancji w sprawie niezwłocznego zajęcia części nieruchomości. Na to postanowienie zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. w związku z art. 135 k.p.a. zażalenie nie przysługuje. Postanowienia tego nie sposób zaliczyć do kręgu postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, czy też postanowień kończących postępowanie w sprawie.
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarga na postanowienie z [...] września 2015 r. jest niedopuszczalna, albowiem w świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. nie podlega indywidualnej kontroli sądowoadministracyjnej. Rozstrzygnięcie to, stosownie do treści art. 142 k.p.a. strona może natomiast kwestionować w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji w sprawie niezwłocznego zajęcia części nieruchomości, ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu, o czym orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sentencji postanowienia.