Uzasadnienie
Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Skarga zawierała także wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W jego uzasadnieniu pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że wysokość orzeczonej kary stanowi ok. 1/4uzyskanego przez Skarżącego rocznego dochodu z prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem jest ona znaczna. Podkreślono przy tym, że konieczność uiszczenia kwoty 50 000 zł. może spowodować nie tylko o zahamowanie rozwoju prowadzonej przez Skarżącego firmy i zwolnienia zatrudnianych przez niego pracowników, ale także spowodować znaczny uszczerbek dla niezbędnego utrzymania jego rodziny, której jest jedynym żywicielem. Do wniosku załączono kopie zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w latach 2015-2016.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2017 poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.
W niniejszej sprawie należy jednak zauważyć występowanie regulacji szczególnej, mianowicie art. 35 ust. 1 ustawy z 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (t.j. Dz. U. 2015 poz. 1048), zgodnie z którym wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji. Kwestia szczególną jest użycie w treści tego przepisu pojęcia "decyzji prawomocnej", który należy odróżnić od pojęcia "decyzji ostatecznej", czyli takiej, od której nie przysługuje już odwołanie w administracyjnym toku postępowania.
Natomiast decyzje prawomocne to takie, które albo nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej, albo kontrola taka została przeprowadzona i zakończyła się prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego odrzucającym lub oddalającym wniesioną skargę (tak Wojciech Radecki, Ustawa o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów. Komentarz, LEX 2014).
Wobec powyższych rozważań, z uwagi na tę regulację szczególną, w ocenie Sądu, wykonanie przedmiotowej decyzji o wymierzeniu kary administracyjnej ulega zawieszeniu przez fakt wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a wykonana będzie mogła zostać dopiero w przypadku prawomocnego oddalenia tejże skargi. Zatem brak jest konieczności wydawania osobnego postanowienia wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.