Uzasadnienie
L. K. wniosła do Sądu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2013 r. o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny.
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaskarżona decyzja nie zobowiązuje skarżącej do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani nie orzeka o wydaleniu jej z tego terytorium. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie pogarsza sytuacji prawnej skarżącej, w szczególności na jej podstawie nie może ona zostać wydalona z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych materiału wynika, że wobec skarżącej uprzednio została wydana, wskutek rozpatrzenia jej uprzedniego wniosku o status uchodźcy, decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy orzekająca m. in. o jej wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Brak jest jednak wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji, a nawet jeśli taki wniosek zostałby złożony, to i tak Sąd odmówiłby wstrzymania wykonania decyzji orzekającej o wydaleniu, gdyż została ona wydana poza granicami niniejszej sprawy (art. 61 § 3 in fine P.p.s.a.).
Ponadto, decyzja umarzająca postępowanie w sprawie nadania statusu uchodźcy nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 P.p.s.a., stąd nie nadaje się do wykonania. Umorzenie postępowania nie nakłada na podmiot postępowania żadnych obowiązków, nie ustanawia zakazów, nie określa powinnego zachowania się lub znoszenia określonego działania. Decyzja taka jedynie formalnie kończy sprawę z uwagi na brak przesłanek do jej merytorycznego rozpatrzenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.