Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów.
K.B. w dniu 23 września 2015 r. wniosła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2015 r., zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Celem omawianej instytucji jest ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. To jednak na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kwestionowanego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie, wobec braku uzasadnienia przedmiotowego wniosku, skarżąca nie wykazała, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., a tym samym wniosek nie może zostać uwzględniony. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżąca nie wskazuje ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.