Uzasadnienie
Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] nałożył na Skarb Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, zarządcę drogi krajowej [...], obowiązek ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia w zakresie emisji hałasu na terenach podlegających ochronie akustycznej w miejscu stwierdzonego przekroczenia hałasu, tj. na posesji zlokalizowanej w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...], poprzez zmniejszenie poziomu hałasu do poziomu – wynoszącego dla terenów zabudowy mieszkaniowej [...] w porze nocnej – określonego rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r. poz. 112) oraz określił termin wykonania tego obowiązku do dnia 31 października 2020 r.
Minister Środowiska, po rozpatrzeniu odwołania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, decyzją z dnia [...] października 2019 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji w tej sprawie.
W dniu 2 listopada 2019 r. K. S. i D. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Ministra.
Zarządzeniem z dnia 24 grudnia 2019 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżących do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez podanie przez skarżących własnego numeru PESEL.
Wezwania powyższe, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 13 stycznia 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 20 stycznia 2020 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykonali zarządzenia Przewodniczącej Wydziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
W niniejszej sprawie skarżący, wnosząc do Sądu skargę, nie podali w niej własnego numeru PESEL, nie uczynili tego również na wezwanie Przewodniczącej Wydziału. Nieuzupełnienie tego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, rozstrzygając w pkt 2. postanowienia o zwrocie wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.