Uzasadnienie
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4a. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W dniu 23 stycznia 2009 r. J. W. i Z. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] uznające zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę P. za nieuzasadnione.
Skargę skarżący wnieśli na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Oceniając dopuszczalność przedmiotowej skargi należy stwierdzić, że postępowanie prowadzone na skutek zażalenia wniesionego w trybie art. 27 § 1 K.p.a. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i nie zmierza do wydania aktu lub czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia.
Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu.
Zatem w przedmiotowej sprawie organ nie był zobowiązany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 a. cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga z dnia 23 stycznia 2009 r. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. jest wiec niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 232 § 1 powołanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.