Uzasadnienie
Pismem z 17 stycznia 2014 r. A. I. wniósł do Sądu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] listopada 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] września 2013 r. nr [...] o odmowie nadania mu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, odmowie udzielenia mu ochrony uzupełniającej, brak udzielenia zgody na pobyt tolerowany oraz o wydaleniu go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W dniu wniesienia skargi skarżący przebywał w Ośrodku dla Cudzoziemców w L. Jak wynika z informacji Naczelnika Wydziału Realizacji Świadczeń Departamentu Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców z maja 2014 r., skarżący 18 lutego 2014 r. dobrowolnie powrócił do kraju pochodzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Decyzją Rady do Spraw Uchodźców z [...] listopada 2013 r. rozstrzygnięto o odmowie nadania skarżącemu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, odmowie udzielenia mu ochrony uzupełniającej, brak udzielenia zgody na pobyt tolerowany oraz o wydaleniu go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem najdalej idącym skutkiem tej decyzji jest wydalenie skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bowiem jedynie w takim zakresie zaskarżona decyzja nadawała się do wykonania.
Mając zatem na uwadze, iż z treści pisma Naczelnika Wydziału Realizacji Świadczeń Departamentu Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2014 r., wynika, iż skarżący dobrowolnie powrócił do kraju swego pochodzenia uznać należy, że jego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie wydalenia go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stał się bezprzedmiotowy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia