Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 3141/16 oddalił skargę C. D. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu na wniosek złożony w terminie siedmiu do dnia ogłoszenia wyroku.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 marca 2017 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], w piśmie z dnia 28 marca 2017 r., poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika w sobie radcy prawnego D. K., natomiast w piśmie z dnia 23 maja 2017 r. wskazała, że zawiadomienie o wyznaczeniu pełnomocnik otrzymała w dniu 13 kwietnia 2017 r.
W dniu 30 kwietnia 2017 r. radca prawny D. K. złożyła do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2017 r. wraz odpisem tej opinii. Jednocześnie wyznaczona pełnomocnik zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że nie zostały ona zapłacone w całości, ani w części.
Przy piśmie z dnia 11 maja 2017 r., na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV, odpis rzeczonej opinii wysłano do skarżącego.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Stosownie zaś do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się radca prawny D. K., polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 3141/16. Powinna ona zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia. Ponieważ radca prawny D. K. nie prowadziła sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 4 ust. 3 powoływanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w postanowieniu.