Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3142/16 oddalił skargę J. C. wniesioną na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2016 r. nr [...], którym:
- 1. uchylono własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] wzywające J. C. do zastosowania procedur określonych w art. 24 ust. 3 rozporządzenia Nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczenia odpadu, poprzez zagospodarowanie odpadu o kodzie [...] w postaci uszkodzonego pojazdu marki [...], o numerze identyfikacyjnym nadwozia [...] wysłanego z terytorium [...] na terytorium Polski, przez przedsiębiorcę prowadzącego stację demontażu pojazdów, posiadającego decyzję właściwego organu w zakresie gospodarki odpadami, wymaganej w związku z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia postanowienia – w części dotyczącej terminu jego wykonania;
- 2. w pozostałym zakresie utrzymano w mocy własne postanowienie;
- 3. określono termin wykonania postanowienia jako nie dłuższy niż 30 dni od daty doręczenia postanowienia.
W dniu 12 kwietnia 2017 r. wpłynął do akt sprawy wniosek skarżącego J. C., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2016 r. W kolejnym piśmie, które do Sądu wpłynęło także w dniu 12 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Odpis wyroku z uzasadnieniem został przesłany pełnomocnikowi skarżącego przy piśmie Sądu z dnia 1 czerwca 2017 r.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania pełnomocnik skarżącego podniósł, że wykonanie kwestionowanego postanowienia i oddanie pojazdu do stacji demontażu doprowadziłoby do całkowitego, nieodwracalnego zniszczenia właściwości pojazdu. W przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy – skarżący zamierza wnieść skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu – nie byłoby możliwe przywrócenie pojazdu do stanu poprzedniego. Demontaż pojazdu nie tylko wywoła nieodwracalne skutki, ale spowoduje też znaczą szkodę majątkową po stronie skarżącego wynikającą z utraty przedmiotowego aktywa, ponieważ sporny pojazd posiada bardzo dużą wartość majątkową, tj. przed naprawą był wart ponad 100.000,-zł, zaś po naprawie dokonanej istotnym nakładem finansowym skarżącego, jego wartość znacznie wzrosła.
Z uwagi na powyższe zasadne jest, w ocenie pełnomocnika skarżącego, wydanie postanowienia wstrzymującego wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego zakończenia sprawy, bowiem wykonanie postanowienia na obecnym etapie czyniłoby kontrolę Naczelnego Sądu Administracyjnego iluzoryczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu wyrokowania i pogląd ten nie jest kwestionowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1380/07, LEX nr 437951, dostępny również na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 728 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jednakże w świetle § 6 tego przepisu wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem:
- 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Postanowienie to jednak może zostać wydane przez wojewódzki sąd administracyjny wyłącznie do momentu wydania wyroku rozstrzygającego skargę. Jeżeli wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności zostanie złożony po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę – rozstrzyganie takiego wniosku jest możliwe, ale pod warunkiem, że wyrok sądu pierwszej instancji został zaskarżony skargą kasacyjną, w której zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania (tak: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, dostępna na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych). Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może funkcjonować w obrocie prawnym, co do zasady, do chwili wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Rozstrzygnięcia podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności maja więc charakter tymczasowy.
Okres obowiązywania skutków takiego postanowienia nieodwołalnie kończy się po wydaniu w sprawie orzeczenia w pierwszej instancji, zgodnie z treścią art. 61 § 6 powołanej ustawy, tj. w przypadku orzeczenia uwzględniającego skargę ochrona tymczasowa traci moc z dniem wydania przez sąd tego orzeczenia, a w razie oddalenia skargi – z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zatem postępowanie w tym zakresie – po wydaniu w sprawie orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji – jest bezprzedmiotowe, gdyż nie wywoływałoby żadnych skutków prawnych (patrz: M Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, komentarz do art. 61 § 6 [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wyd. C.H.Beck Warszawa 2013, s. 373 oraz postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 198/15; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2053/14; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 982/15 – dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych).
W niniejszej sprawie wniosek z dnia 12 kwietnia 2017 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie mógł być więc w ogóle rozpatrywany, ponieważ postępowanie sądowe wszczęte na skutek wniesionej skargi zostało zakończone wyrokiem z dnia 27 marca 2017 r., tj. przed dniem złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia.
Treść wskazanych wyżej przepisów oznacza zatem, że brak jest podstaw prawnych do rozpoznania przez tutejszy Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanego w nim postanowienia w sytuacji, gdy wniosek taki został złożony po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę.
Wskazać również należy, że przed wydaniem wyroku, Główny Inspektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] września 2016 r. objętego wnioskiem. Przedmiotowe wstrzymanie – z mocy art. 61 § 6 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Wprawdzie na mocy art. 61 § 4 tej ustawy, postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3 sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, jednakże postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia – tak jak domagał się tego skarżący w skardze – a ponadto, jak już wyżej wyjaśniono, z uwagi na to, że wniosek zgłoszony został po wydaniu wyroku przez wojewódzki sąd administracyjny, procedowanie w zakresie tego wniosku jest niedopuszczalne.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.