Uzasadnienie
E. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta W. nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru S. – [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2009 r. nr [...], poz. [...] ze zm.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi i podniósł, że E. L. składając skargę bezpośrednio do sądu nie poprzedziła jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Pismem z dnia 20 lutego 2013 r. wezwano E. L. do wyjaśnienia czy przed wniesieniem skargi do Sądu na zaskarżoną uchwałę wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 lutego 2013 r. i do dnia wydania postanowienia skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również "p.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do treści art. 52 § 4 p.p.s.a. w sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, przy czym termin z § 3 przywołanego artykułu nie ma zastosowania.
Przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Miasta W. nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru S. – [...], która jest innym aktem w rozumieniu art. 52 § 4 p.p.s.a.
Skarga została złożona w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zatem przesłanką dopuszczalności skargi opartej na tym przepisie jest poprzedzenie skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to powinno być bezskuteczne.
Zauważyć należy w tym miejscu, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być dokonane w każdym czasie, ale przed wniesieniem skargi do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, 2005 r. wyd. LexisNexis, s. 244). Ponadto wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r. sygn. akt OSA 2/02 LEX nr 55583).
Z akt sprawy nie wynika aby przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego E. L. wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca - wezwana przez Sąd do wyjaśnienia czy zwracała się do Rady Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, nie udzieliła odpowiedzi w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżąca nie wezwała Rady Miasta W. do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, a zatem nie wyczerpała trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skierowanie przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia jest niezbędną czynnością procesową, którą musi dopełnić strona przed wniesieniem skargi na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Wystąpienie z takim wezwaniem warunkuje możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały, natomiast pominięcie tego warunku czyni skargę niedopuszczalną.
W świetle powyższych okoliczności wniesiona skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i Sąd był zobligowany do jej odrzucenia.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie wyjaśnić należy, że orzeczenie sądu administracyjnego nie pozbawia skarżącej E. L. ochrony prawnej, jako że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być złożone do właściwego organu w każdym czasie, otwierając drogę sądowoadministracyjną.