Uzasadnienie
W piśmie z 9 listopada 2015 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], którą uchylono decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2011 r., w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] września 2009 r. o udzieleniu [...] sp. z o.o. pozwolenia zintegrowanego i umorzono postępowanie.
W piśmie z dnia 12 lutego 2016 r. Sąd wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającej sposób reprezentacji strony skarżącej.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania te doręczono Skarżącej w dniu 17 lutego 2016 r.
W piśmie dnia 18 lutego 2016 r. skarżąca Spółka cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ustawy sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 28 § 1 cyt. ustawy osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty takie mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29).
Mimo prawidłowego doręczenia wezwania dotyczącego m.in. złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającej sposób reprezentacji strony skarżącej, [...] sp. z o.o. nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Sąd nie mógł zatem ustalić, czy skargę podpisała osoba uprawniona do reprezentacji Spółki.
Z tego względu sprawie nie można było nadać dalszego biegu. Również Spółka nie uzupełniła braku dotyczącego nadesłania odpisów skargi.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji.
Jednocześnie należy wskazać, że wniosek o cofnięcie skargi nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.