Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po rozpatrzeniu zażalenia K.P. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] września 2015 r., uchylił w całości postanowienie organu I instancji i uzgodnił przedłożony projekt decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku gospodarczego oraz budynku garażowego w ramach zabudowy zagrodowej na działce nr [...], w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...].
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie [...].
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 lutego 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie odpisu skargi oraz dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. odpisu z KRS. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2016 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 22 lutego 2016 r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżące stowarzyszenie nadesłało w zakreślonym terminie odpis skargi oraz kopię uchwały z dnia 2 lipca 2012 r. o wyborze władz stowarzyszenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Jak stanowi art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Nadto, stosownie do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a., by wykazać swoje umocowanie. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność.
Określenie organów upoważnionych do działania w imieniu danej jednostki organizacyjnej wynika bądź z aktów prawnych powołujących do życia daną jednostkę lub regulujących jej funkcjonowanie, bądź – w przypadku braku stosownych regulacji ustawowych – w aktach określających wewnętrzną strukturę jednostki i kompetencje organów, tj. w statucie (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r. sygn. akt I FSK 623/11, Lex nr 795239; postanowienie NSA z dnia 28 września 2010 r. sygn. akt II GSK 1050/10, Lex nr 639132).
W niniejszej sprawie skarżący nie złożył dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. odpisu z KRS. Strona skarżąca działając w formie stowarzyszenia rejestrowego podlega obowiązkowemu wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego, stosownie do art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. – o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1142 ze zm.). Nadto, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2015 r., poz. 1393), stowarzyszenie uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego. W dokonanym wpisie uwidoczniony jest natomiast m.in. sposób reprezentacji podmiotu. Nadesłana przez skarżące stowarzyszenie uchwała z dnia [...] lipca 2012 r. o wyborze władz stowarzyszenia nie stanowi dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony. Na podstawie ww. uchwały nie jest bowiem możliwe dokonanie oceny umocowania prezesa stowarzyszenia do wniesienia skargi.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.