Uzasadnienie
Towarzystwo [...] z siedzibą w [...], wniosło do WSA w Warszawie skargę na decyzję SKO w [...] z [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 29 listopada 2018 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę Towarzystwa [...] z siedzibą w [...] należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W myśl zaś art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom. Wskazać należy, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie również w niniejszej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. skargi) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu.
Ponadto, warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
Z analizy akt sądowych wynika, że korespondencję z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi skierowano na adres wskazany w skardze. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki sądowej pozostawiono ją jednak w aktach ze skutkiem doręczenia w dniu 27 grudnia 2018 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków skargi przypadał zatem na dzień 3 stycznia 2019 r. Do dnia orzekania w niniejszej sprawie strona skarżąca nie nadesłała wymaganych odpisów skargi, ponadto nie uiściła należnego wpisu. Skutkiem uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi jest zatem odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony skarżącej w postępowaniu sądowym. Odrzucenie skargi przez sąd administracyjny jest bowiem równoznaczne z odmową wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a, postanowił jak sentencji.