Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy S. z dnia [...] lipca 1976 r. nr [...] orzekającej o przejęciu na własność Skarbu Państwa jako opuszczonego gospodarstwa rolnego bez zabudowań, położonego we wsi P. oznaczonego jako działki nr [...], [...], [...] i [...] o pow. 7,53 ha.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, iż wyrokiem z dnia 7 maja 2003 r. sygn. akt IV SA 1090/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił poprzednią decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2002 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2000 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy S. z dnia [...] lipca 1976 r., w wyniku rozpatrzenia wniosku D. K., byłej właścicielki nieruchomości objętej decyzją z dnia [...] lipca 1976 r. Zdaniem Sądu, organy nadzoru nie zauważyły zaistnienia w sprawie przesłanki z art. 156 §1 pkt 4 kpa, ponieważ decyzja Naczelnika Gminy S. z dnia [...] lipca 1976 r. nie została skierowana do właściciela nieruchomości D. K., lecz wydano ją na nazwisko D. K.. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w tym pozyskaniu kryminalistycznej opinii grafologicznej podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji z dnia [...] lipca 1976 r., Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. ponownie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy S. z dnia [...] lipca 1976 r. W wyniku złożonego odwołania przez D. K., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji, wskazując na niewłaściwość organu wojewódzkiego do rozpatrywania tego rodzaju spraw, jako należących do właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych.
Po rozpatrzeniu skargi D. K., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 872/05, uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2005 r., wskazując na związanie w przedmiocie właściwości organów do prowadzenia postępowania nadzorczego w sprawie oceną prawną zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2003 r. sygn. akt IV SA 1090/02. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podtrzymał argumentację organu wojewódzkiego zawartą w decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r., o braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy S. z dnia [...] lipca 1976 r. Wskazano, iż podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji z dnia [...] lipca 1976 r., według ustaleń zawartych w opinii grafologicznej, należy do W. M. - matki skarżącej D. K., zamieszkującej w owym czasie ze skarżącą.
Na tej podstawie uznano, iż zarzut, że skarżąca nigdy nie otrzymała decyzji z dnia [...] lipca 1976 r., a o jej istnieniu dowiedziała się dopiero w 1990 r. jest nieprawdziwy. Wykluczono także zarzut skarżącej, że w dacie wydania kwestionowanej decyzji nie mieszkała we wsi K. gminy W..
W skardze na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pełnomocnik skarżącej zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego przez niewłaściwą interpretację art. 156 §1 pkt 4 kpa, powołując się na ocenę legalności decyzji z dnia [...] lipca 1976 r. dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 maja 2003 r. sygn. akt IV SA 1090/02. Zarzucono także błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, iż kwestionowana decyzja z dnia [...] lipca 1976 r. doręczona została właściwej osobie. W związku z tym wniesiono o uchylenie decyzji organów nadzoru obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 99 w zw. z art. 100 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.), ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem uchwał wydanych przed tym dniem, wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia.
W sprawie oceny legalności decyzji Naczelnika Gminy S. z dnia [...] lipca 1976 r. wypowiedział się już Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 maja 2003 r. sygn. akt IV SA 1090/02, w którym stwierdził, że decyzję z dnia [...] lipca 1976 r. skierowano do niewłaściwej strony - zamiast do D. K., decyzję skierowano do D.S.co wyczerpuje przesłankę nieważnościową z art. 156 §1 pkt 4 kpa. Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie została zatem spełniona przesłanka przewidziana w art. 156 §1 pkt 4 kpa. Sąd wskazał również, iż decyzję z dnia [...] lipca 1976 r. doręczono innej osobie, co potwierdza podpis na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru.
Powołana ocena prawna o zaistnieniu w sprawie przesłanki z art. 156 §1 pkt 4 kpa, zgodnie z art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wiąże organ orzekający oraz Sąd rozpatrujący skargę w niniejszej sprawie.
Wprawdzie organy nadzoru przeprowadziły uzupełniające postępowanie dowodowe w celu ustalenia, czy D. K. otrzymała decyzję Naczelnika Gminy S. z dnia [...] lipca 1976 r., poprzez doręczenie jej dorosłemu domownikowi zamieszkującemu pod wspólnym adresem ze skarżącą, lecz ustalenia te nie podważyły okoliczności wskazanej przez Sąd, tj. skierowania decyzji (co wynika z jej treści), do innej osoby, niż D. K., ocenionej przez Sąd jako wada skutkująca nieważnością decyzji z dnia [...] lipca 1976 r.
Organy nadzoru obu instancji nie uwzględniły zatem oceny prawnej zawartej w wyroku z dnia 7 maja 2003 r. sygn. akt IV SA 1090/02, czym naruszyły art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpatrywanej sprawie nie nastąpiła bowiem zmiana stanu prawnego, jak również nie ujawniły się nowe okoliczności, które uzasadniałyby brak związania oceną prawną zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2003 r. sygn. akt IV SA 1090/02.
W związku z powyższym, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.
O zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz skarżącej orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ pierwszej instancji zobowiązany jest uwzględnić ocenę prawną zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2003 r. sygn. akt IV SA 1090/02, mając na uwadze zaistnienie okoliczności określonych w art. 156 §2 kpa.