Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania B. Sp. z o.o., uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 r. w części dotyczącej działki gruntu oznaczonej - przed wydaniem decyzji organu pierwszej instancji - numerem ew. [...] w obrębie [....] położonej przy ul. [...] w W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] października 2008 r., nr [...] Prezydent W. ustalił lokalizację dla inwestycji polegającej na rozbudowie ulicy [...] na odcinku od ulicy [...] do ulicy [...] na terenie Dzielnicy [...] W., zatwierdził projekt podziału nieruchomości na potrzeby powyższej inwestycji i nałożył decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 Wojewoda [...] utrzymał w mocy wskazaną decyzję.
Wyrokiem z dnia 03 lipca 2009 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...]z dnia [...] stycznia 2009 w części dotyczącej działek [...] i [...] w obrębie [...] położonych przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że nie zostały rozpatrzone przez organ odwoławczy zarzuty skarżących, że wywłaszczenie części ich nieruchomości jest niezasadne. Sąd stwierdził, że zgłaszane w toku postępowania wątpliwości strony w zakresie zasadności utraty własności do działek winny być przez organ wnikliwie wyjaśnione; w szczególności organ winien rozważyć zwrócenie się do wnioskodawcy o zajęcie w powyższym zakresie stanowiska, które następnie winien zweryfikować, co winno znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta W. w części dotyczącej działki gruntu oznaczonej numerem [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Postanowieniem z tej samej daty ([...] czerwca 2010) Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez spółkę B., jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 października 2010 uchylił postanowienie Wojewody [...]z dnia [...] czerwca 2010.
W konsekwencji rozpatrzenia odwołania B. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnja 2011 uchylił decyzję Prezydenta W. w części dotyczącej działki gruntu oznaczonej numerem [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2012 w sprawie IV SA/Wa 264/12 uchylił decyzję Wojewody [...]z dnia [...] grudnia 2012r. W uzasadnieniu stwierdzono, że pomimo wiążących wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 375/09 odnośnie rozpatrzenia zarzutów, zgłoszonych w odwołaniach M. i S. T. oraz B. Sp. z o.o., Wojewoda [...] ograniczył się do rozpatrzenia jedynie odwołania B. Sp. z o.o. Zdaniem Sądu brak w zaskarżonej decyzji oceny zarzutów, zgłoszonych przez M. i S. T. Zdaniem Sądu, utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie - poza działką gruntu nr ew. [...] - nakazuje przyjąć, iż odwołanie M. i S. T., w którym kwestionowali decyzję organu pierwszej instancji wobec ich działki gruntu nr ew. [...], nie zostało w żaden sposób uwzględnione.
Decyzją z dnia [...] grudnia2012 - będącej przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej- Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 w części dotyczącej działki gruntu [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, a w pozostałej części utrzymał w mocy.
Skargę na tę decyzję wniosła B. zaskarżając ją w części, w której Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. w zakresie działki [...] i w zakresie tej działki zaskarżyła również decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2008. Na uzasadnienie spółka zarzuciła, że decyzja w zakresie działki [...] nie istniała w chwili wydawania decyzji przez organ II instancji, w związku z czym bezprzedmiotowe było orzekanie przez organ II instancji o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji w części, w jakiej decyzja ta została wcześniej uchylona. Zdaniem skarżącej, postępowanie przez organem II instancji w tym zakresie powinno zostać umorzone ze względu na brak przedmiotu orzekania.
Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Wojewody [...]w części utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...].10.2008 w części dotyczącej działki [...] i w zakresie tej samej działki- o uchylenie decyzji Prezydenta W. z dnia [...]10.2008.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi Sąd uznał, iż decyzja Wojewody [...] z [...] grudnia2012 r. narusza prawo w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego.
W myśl art. 145 §1 pkt 2) p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.
Stosownie do art. 156 §1 pkt 3) k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej.
W obrocie prawnym figuruje ostateczna decyzja Wojewody [...]z dnia [...] czerwca 2010, którą organ ten uchylił decyzję Prezydenta W. w części dotyczącej działki gruntu oznaczonej numerem [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Zatem w zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji z dnia [...] grudnia 2012 Wojewoda [...] nie mógł pominąć swego uprzednio wydanego orzeczenia i utrzymać w mocy "w pozostałej części" (poza częścią dotyczącą działki [...]) decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2008.
Wojewoda [...] powinien był wziąć pod uwagę ostateczną decyzję własną z [...] czerwca 2010, która wyeliminowała z porządku prawnego decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 w zakresie działki [...]. W tym zakresie nie istniał przedmiot orzekania.
Zaistniały zatem przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Wojewody [...]z dnia [...] grudnia2012 w zakresie dotyczącym działki [...], co stało się przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu w punkcie 1 sentencji wyroku.
W tym też zakresie Sąd - stosownie do treści art. 152 p.p.s.a.- stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Co do pozostałej części zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że jest ona prawidłowa. Wbrew twierdzeniom skarżącej, Wojewoda w uzasadnieniu decyzji zrealizował wytyczne, wynikające z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2012, wydanego w sprawie IV SA/Wa 264/12, w szczególności odniósł się do zarzutów odwołania, złożonego przez M. i S. T. i dokonał merytorycznej oceny tych zarzutów.
Nie budzi wątpliwości Sądu, orzekającego w sprawie niniejszej, że trafnie też Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta W. w zakresie działki [...], należącej do skarżącej spółki. Uzasadnienie decyzji jest trafne, logiczne i należycie uwzględniające zarówno obowiązujące przepisy, jak i wytyczne, zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 wydanego w sprawie IV SA/Wa 375/09.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej wskazanych przepisów.