Uzasadnienie
W piśmie z 4 listopada 2016 r., J. P., A. P., W. P., K. P., R. D., A. M., K. B., B. B. reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję tego organu z [...] listopada 2015 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z [...] maja 1956 r. w części orzekającej o wywłaszczeniu nieruchomości oznaczonej jako [...] lit. [...] Nr [...].
W piśmie z dnia 29 grudnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictw procesowych do działania w imieniu Skarżących w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania te doręczono pełnomocnikowi w sposób zastępczy w dniu 13 stycznia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 37 § 1 Ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie dołączył do skargi stosownych pełnomocnictw, dlatego w piśmie z dnia 29 grudnia 2016 r. został wezwany do ich przedłożenia. Wezwanie to, jak wynika z akt sprawy, po raz pierwszy awizowano w dniu 30 grudnia 2016 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, a powtórnie awizowano w dniu 9 stycznia 2017 r. Wobec tego na podstawie art. 73 Ppsa należało uznać je za prawidłowo doręczone w dniu 13 stycznia 2017 r.
W zakreślonym terminie – tj. do dnia 20 stycznia 2017 r. braki formalne nie zostały uzupełnione.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa należało orzec jak w pkt 1 sentencji.
W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.