Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z [...] sierpnia 2015r., Nr [...] Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, po rozpoznaniu zażalenia [...] S.A. w [...] na postanowienie Dyrektora Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu Prezes KZGW wskazał, że w/w postanowieniem z dnia [...] maja 2015r. Dyrektor WZMiUW działający na podstawie upoważnienia Marszałka Województwa [...] odmówił uzgodnienia w zakresie melioracji wodnych warunków zabudowy określonych w projekcie decyzji Prezydenta [...] znak: [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z parkingami podziemnymi, elementami zagospodarowania terenu, drogami, chodnikami, niezbędną infrastruktura techniczną, planowanej na części działek nr ew. [...], [...], [...] oraz na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ulicy [...] na terenie dzielnicy [...]. Podniesiono, że działki będące przedmiotem uzgadnianej decyzji graniczą z Rowem [...] – urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych, które figuruje w ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów.
Biorąc pod uwagę zasady ustalania zasięgu oddziaływania rowów melioracyjnych wskazane w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 listopada 2006r. w sprawie sposobu ustalania obszaru na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych, organ stwierdził, że zasięg oddziaływania pokrywa się częściowo z obszarem oddziaływania inwestycji. Sposób zagospodarowania działki znajdującej się w obszarze oddziaływania Rowu [...] potencjalnie może wpłynąć na to urządzenie. Zabudowanie niemal 23% obszaru sąsiedniej działki sprawi, ze zmienią się warunki odprowadzenia wód z tego obszaru. Wskazał też, że art. 65 ustawy Prawo wodne reguluje zakazy w stosunku do urządzeń wodnych i ich otoczenia.
Zatem zapis w projekcie decyzji o warunkach zabudowy zobowiązujący Inwestora do przestrzegania zapisów ustawy Prawo wodne stanowić będzie zabezpieczenie dla urządzenia wodnego i chroni bezpieczeństwo leżące w interesie Inwestora, który winien wiedzieć jakie ograniczenia dotyczą jego nieruchomości. Zdaniem organu możliwy potencjalny wpływ inwestycji na to urządzenie przejawiać się może poprzez zmianę szybkości i wielkości spływu wód powierzchniowych. Szybszy spływ może powodować, że parametry koryta staną się niewystarczające do przyjęcia odpływających wód, co prowadzić może do podtopień terenów przyległych, naruszenia konstrukcji istniejących w rowie, zniszczenia dna i skarp rowu. Istnienie ogrodzenia terenu inwestycji lub wykonanie wylotów, odprowadzenia wód opadowych może spowodować utrudnienia w konserwacji rowu. Na wykonanie wylotów w celu odprowadzenia wód konieczne jest uzyskanie pozwolenia wodno-prawnego.
W zażaleniu [...] S.A. zarzuciła:
- - brak wykazania naruszeń konkretnych zapisów ustawy Prawo wodne, które miałyby wpływ na rozpatrzenie wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy;
- - naruszenie art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez błędne zastosowanie tego przepisu
- - naruszenie art. 124 § 2 kpa poprzez niewyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonego postanowienia;
- - naruszenie art. 6,7, 77 § 1 i 80 kpa poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego oraz szczegółowej analizy zapisów dokumentów stanowiących podstawę wydania zaskarżonego postanowienia.
Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie zauważył, że brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powoduje, że ustalenie warunków zabudowy i zasad zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy dla zamierzeń inwestycyjnych, wymaga wydania decyzji. Zgodnie z art. 60 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po uzgodnieniu z organami o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. W myśl art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy, gdy chodzi o grunty rolne i leśne w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, warunki zabudowy wymagają także uzgodnienia z organem właściwym w sprawach melioracji wodnych. Uzgodnień decyzji o warunkach zabudowy dokonuje się w trybie art. 106 § 1 kpa. W przedłożonym do uzgodnienia projekcie decyzji o warunkach zabudowy nie zawarto zapisu zobowiązującego Inwestora do przestrzegania przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001r.
Prawo wodne przy wykonywaniu planowanego przedsięwzięcia. W ocenie organu II instancji zapis ten jest niezbędny by zabezpieczyć urządzenie melioracyjne na etapie projektowania i realizacji inwestycji, bowiem wynika z niego, że inwestor zobowiązany zostanie do przestrzegania wszystkich przepisów zawartych w ustawie Prawo wodne, a więc również przytoczonego przez organ I instancji art. 65 ust. 1 pkt 1. Wskazano też, że zapis ten jest zasadny również z uwagi na wykazanie, że przedmiotowa inwestycja potencjalnie może wpływać na prawidłowe funkcjonowanie urządzeń melioracji wodnych, ich utrzymanie oraz na zmianę stosunków wodnych terenów zmeliorowanych. Zaprezentowano też pogląd, że organ współdziałający nie może ingerować w treść projektu decyzji, jego zadaniem jest wyłączne wypowiedzenie się, czy realizacja inwestycji w kształcie określonym w projekcie decyzji jest zgodna z obowiązującymi przepisami, natomiast organ ten nie może dokonywać uzgodnień pod warunkiem lub nakładać obowiązku wprowadzenia zmian w treści projektu decyzji może jedynie stwierdzić, czy dane rozstrzygniecie jest zgodne z przepisami czy tez pozostaje z nimi w sprzeczności.
Od w/w postanowienia Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...] sierpnia 2015r. skarżąca [...] S.A. pismem z dnia 23 września 2015r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu oprócz zarzutów wyartykułowanych już w zażaleniu zarzuciła naruszenie art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że skarżąca spółka niszczy lub uszkadza urządzenia wodne, naruszenia art. 65 ust. 1 pkt 3 a), g), h) ustawy Prawo wodne poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, że skarżący wykonuje w pobliżu Rowu [...] czynności powodujące osiadanie urządzeń wodnych, osuwanie gruntu, zmniejszenie stateczności, wytrzymałości urządzeń wodnych, naruszenia art. 53 ust. 3 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 61 ust.1 w/w ustawy poprzez ich niezastosowanie. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując zaprezentowaną wcześniej argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające narusza przepisy prawa obowiązujące w dacie ich wydania.
Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie było postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie uzgodnienia w zakresie melioracji wodnych warunków zabudowy określonych w projekcie decyzji Prezydenta [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z parkingami podziemnymi, elementami zagospodarowania terenu, drogami, chodnikami, niezbędną infrastruktura techniczną, planowanej na części działek nr ew. [...], [...], [...] oraz na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ulicy [...] na terenie dzielnicy [...] z uwagi na nie zawarcie żadnego zapisu zobowiązującego inwestora do przestrzegania zapisów ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U. z 2015r., poz. 469) przy wykonywaniu planowanego przedsięwzięcia.
W ocenie Sądu odmowa uzgodnienia decyzji z tak wskazanego powodu nie jest prawidłowa, bo nie wskazuje konkretnych warunków, których należy dochować w związku z lokalizacją w sąsiedztwie planowanej inwestycji urządzenia melioracji wodnych szczegółowych np.: zachowania stosownej odległości od urządzenia melioracyjnego, czy potrzeby uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Dlatego organem dokonującym uzgodnień jest organ wyspecjalizowany, organ posiadający fachowców ze specjalistyczną wiedzą z danej dziedziny, w tym przepadku z zakresu prawa wodnego, by szczegółowo określić warunki uzgodnienia.
Biorąc pod uwagę określony w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym cel wydania decyzji o warunkach zabudowy, którym jest stwierdzenie zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z prawem, należy przyjąć, że również organ współdziałający dokonując uzgodnienia musi kierować się tym samym kryterium, odnosząc je do przepisów normujących przedmiotowy zakres uzgodnienia. Uzgodnienia mają bowiem gwarantować udział w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy wyspecjalizowanych organów, dokonujących oceny zgodności z prawem planowanych inwestycji z punktu widzenia uregulowań zawartych w ustawach szczególnych. Obowiązek przestrzegania przepisów prawa nie wynika z postanowienia organu uzgadniającego, a z przepisów Konstytucji RP (art. 83 Konstytucji).
Natomiast organ uzgadniający winien wskazać konkretne przepisy zawierające kierowane do adresata normy prawnej powinności bądź zakazy czy ograniczenia. Temu obowiązkowi w zaskarżonym postanowieniu nie sprostano, co automatycznie uniemożliwia sądowi skontrolowanie prawidłowości rozstrzygnięcia, gdyż powołanie się na blankietowe stwierdzenie o braku zapisu o przestrzeganiu prawa wodnego powoduje, że w istocie postanowienie to nie zawiera podstawy prawnej, a tym samym podlegać musi uchyleniu. Prawo wodne jest elementem porządku prawnego, w którym prawa i obowiązki podmiotów w nim wskazanych są w sposób konkretny ustanawiane w przepisach i tylko przywołanie owych przepisów prowadzić może do ustalenia czy są one przestrzegane w konkretnej sytuacji. Jeżeli natomiast organ uzgadniający nie jest w stanie ich wskazać, to winien uzgodnić przedłożony projekt bez uwag.
Zauważyć też trzeba, że zapis o konieczności przestrzegania ustawy Prawo wodne wbrew twierdzeniom organów nie chroni Inwestora, który powinien wiedzieć jakie ograniczenia dotyczą jego nieruchomości. Stanowi to naruszenie obowiązku informowania strony o okolicznościach będących przedmiotem postępowania administracyjnego, mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków (art. 9 kpa). Przedmiotowe rozstrzygnięcie narusza też jedną z kluczowych zasad postępowania administracyjnego tj. zasadę pogłębiania zaufania do organów państwa (art. 8 kpa). Zasada ta wyznacza standardy funkcjonowania organów administracji publicznej, które powinny działać w taki sposób, aby ich działania, podejmowane orzeczenia były zrozumiałe dla obywateli.
Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego zastosowanie zdaniem sądu ma rację organ, że o ile w ewidencji gruntów, określono grunt jako rolny (wypisu z ewidencji nie załączono do akt administracyjnych nadesłanych sądowi, z projektu decyzji wynika, że teren objęty wnioskiem to grunty rolne R-V) to zasadnym było zastosowanie trybu uzgodnienia w myśl cyt. przepisu.
Mając na uwadze powyższe z uwagi na naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w wyroku. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 200 p.p.s.a.
- - ---------------------- 5