Uzasadnienie
W piśmie z 9 listopada 2016 r. Prezydent Miasta [...] działając w imieniu Skarbu Państwa wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2016 r., nr [...], która utrzymano w mocy decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2015 r. stwierdzającą, że orzeczenie Prezydium Rady Narodowej m. [...] – Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 1960 r., nr [...] w części dotyczącej nieruchomości położonej w [...] o pow. 974 m2stanowiącej tabularną współwłasność J. i W. P. zostało wydane z naruszeniem prawa.
Skarżący wniósł również o wstrzymania wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że zaskarżona daje możliwość wystąpienia z roszczeniem odszkodowawczym za przejętą nieruchomość, pomimo braku prawomocnego rozstrzygnięcia co do kwestii wydania decyzji z naruszeniem prawa. W przypadku zaś uchylenia zaskarżonej decyzji nie będzie możliwości zniweczenia cywilnoprawnych skutków zasądzających odszkodowanie za wydaną decyzję z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – zwaną dalej Ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić również należy, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).
Natomiast zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie nadaje się do wykonania. Stwierdzono w niej, że orzeczenie Prezydium Rady Narodowej m. [...] – Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 1960 r., nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w [...] o pow. 974 m2 stanowiącej tabularną współwłasność J. i W. P. zostało wydane z naruszeniem prawa. Wobec tego zaskarżona decyzja nie wpływa na zmianę stanu prawnego nieruchomości ustalonej powyższą decyzję z 1960 r. Nie kreuje zatem nowej sytuacji prawnej.
Nie przemawiają również za udzieleniem Skarżącemu ochrony tymczasowej podniesione okoliczności o możliwości wystąpienia z roszczeniem odszkodowawczym za przejętą nieruchomość. Nie sposób przyjąć, że nawet wystąpienie z takim roszczeniem, może powodować po stronie Skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dlatego złożony w niniejszej sprawie wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.