Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – po rozpoznaniu skargi R. P. wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] – wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] i określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Ponadto, w punkcie trzecim wyroku, Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącego R. P. kwotę 583 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W piśmie z dnia 12 września 2014 r. (data wpływu pisma na Biuro Podawcze tutejszego Sądu) skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 321/14 w zakresie punktu trzeciego zasądzającego zwrot kosztów postępowania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania klauzulowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek jako niedopuszczalny należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek, w pierwszej kolejności bada, czy podlega on kognicji tego sądu.
Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, której zakres określony został w art. 3 § 2 omawianej ustawy i stosują środki określone w ustawie, jak również, w myśl art. 4 wymienionej ustawy rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosowanie do art. 1 wspomnianej ustawy postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli dokonywanej przez sądy administracyjne normowane jest przepisami powołanej ustawy. Przepisy procedury cywilnej znajdują tym samym zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym jedynie w takim zakresie, w jakim przewidują to regulacje ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o klauzuli wykonalności jest mowa jedynie w art. 228, który stanowi, że grzywny orzeczone w postępowaniu przed sądem administracyjnym są także, oprócz kosztów sądowych, dochodami budżetu państwa, a ponadto ustala, że należności te podlegają egzekucji sądowej bez nadawania orzeczeniu klauzuli wykonalności. W zakresie procedury sądowoadministracyjnej nie przewidziano natomiast orzekania w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności wyrokowi wydanemu przez sąd administracyjny.
Stosownie do treści art. 169 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny stwierdza jedynie prawomocność swoich orzeczeń, przy czym dokonuje tego po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego na wniosek strony lub z urzędu w związku ze zwrotem akt administracyjnych sprawy organowi administracji publicznej.
Wykonanie orzeczenia sądu administracyjnego następuje zatem po stwierdzeniu przez ten sąd prawomocności orzeczenia na podstawie art. 169 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym, na mocy art. 286 § 1 tej ustawy, odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności sąd przesyła jedynie organowi administracji publicznej. Należy ponadto zwrócić uwagę, że orzeczenia sądów administracyjnych w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie też z art. 154 § 1 powołanej ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, sąd na wniosek strony może wymierzyć temu organowi grzywnę. Zasada ta nie dotyczy jednak niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych, gdyż w tym zakresie organ nie podejmuje działań z zakresu administracji publicznej zastrzeżonych prawem do jego właściwości.
Bezsprzecznie orzeczenie o zwrocie kosztów powoduje powstanie stosunku zobowiązaniowego pomiędzy skarżącym a organem, który jest stosunkiem cywilnoprawnym. Roszczenie o zwrot kosztów sądowych podlega zatem egzekucji sądowej zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego.
Prawomocny wyrok sądu administracyjnego, w myśl art. 777 § 1 pkt 1 kpc jest tytułem egzekucyjnym, który zgodnie z art. 776 kpc, po nadaniu mu klauzuli wykonalności stanowi tytuł wykonawczy i jest podstawą egzekucji, co do zwrotu kosztów zasądzonych w sądowoadministracyjnym postępowaniu. Na mocy art. 781 § 2 kpc tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. W przypadku zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego będzie to zatem sąd rejonowy właściwy według siedziby organu. Z powyższego wynika, że sąd administracyjny nie jest właściwy do nadawania klauzuli wykonalności wydanym przez siebie wyrokom. O nadaniu klauzuli wykonalności rozstrzyga właściwy sąd rejonowy.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że orzeczenie w przedmiocie nadania wyrokowi klauzuli wykonalności nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji tego, do kompetencji sądu administracyjnego nie należy też zasądzanie kosztów postępowania klauzulowego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.