Uzasadnienie
A. P., K. P. i K. P. (dalej zwani "skarżącymi") wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów rolnych.
W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody i oraz trudnych do odwrócenia skutków poprzez możliwość podejmowania przez inwestora czynności, w szczególności prac budowlanych i wycinki drzew, celem realizacji inwestycji polegającej na budowie linii energetycznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazany wyżej katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym powyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku zatem wykonania decyzji orzekającej o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane dokonaniem takiego wyłączenia, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi, sąd uznałby, że nie było podstaw do wydania takiej decyzji.
Analiza powołanych przez skarżących okoliczności nie daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy wyjaśnić, że istotą decyzji wydawanej na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1205 ze zm.) - w odniesieniu do gruntów rolnych - jest umożliwienie inwestorowi rozpoczęcia innego niż rolnicze użytkowania gruntów. Wydanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Przedmiotowa decyzja stanowi zatem rozstrzygnięcie, w wyniku którego nie następuje zmiana stanu faktycznego gruntów, bowiem skutkuje wyłącznie zmianą klasyfikacji gruntów z rolnych na grunty podlegające zabudowie. Okoliczności, na które wskazują skarżący, polegające na możliwości rozpoczęcia prac budowlanych i wycince drzew wskutek realizacji planowanej inwestycji, nie stanowią zatem skutków zaskarżonej decyzji. Powstanie tego rodzaju następstw może być związane dopiero z potencjalną możliwość przeprowadzenia kolejnych etapów inwestycji - uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, zgody na wycięcie drzew, rozpoczęcia prac budowlanych.
Z powyższych względów wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem argumentacji przedstawionej przez skarżących nie można odnieść do skutków zaskarżonej decyzji. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie upoważnia inwestora do rozpoczęcia jakichkolwiek robót budowlanych na nieruchomościach objętych wyłączeniem gruntów z produkcji rolnej.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.