Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: SKO) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta G. z [...] czerwca 2015 r. nakazującą Gminie G. jako właścicielowi drogi gruntowej na działce oznaczonej nr ew. [...], położonej we wsi E., gm. G., przywrócenie stosunków wodnych poprzez obniżenie niwelety drogi, zgodnie z zachowaniem naturalnego spływu wód powierzchniowych na odcinku 140 m, do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz odmawiającą nakazania naprawienia przepustu w drodze gminnej na wysokości działki nr [...] we wsi E. W skardze na ww. postanowienie skarżąca I. G. zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniosła, że obniżenie przez Gminę co najmniej do rzędnych terenu działek położonych po południowej stronie drogi, zgodnie z zachowaniem naturalnego spływu – nie doprowadzi do przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, lecz do ich pogorszenia, ponieważ podczas deszczu także i droga zostanie zalana, skoro rowy melioracyjne i przepust nie zostaną naprawione. To droga zacznie pełnić funkcję rowu melioracyjnego pozbawiając skarżącą dojazdu a może nawet i wejścia do domu.
Uczestnik postępowania, Gmina G., w piśmie z dnia 11 grudnia 2015 r., ustosunkowując się do wniosku skarżącej, podniosła, że wstrzymanie wykonania decyzji jest w pełni uzasadnione. Obowiązek nałożony na Gminę - obniżenia niwelety drogi - nie został jeszcze wykonany. Jego wykonanie przyniesie właściwie nieodwracalne skutki, bowiem trudno wyobrazić sobie ponowne, ewentualne podwyższenie niwelety drogi. Takie działania wiązałyby się z dużymi kosztami, zatem w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, działaniem organu, wyrządzona zostałaby znaczna szkoda. Gmina zwróciła także uwagę, że wykonanie zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdyby Sąd uchylił decyzję, mogłoby uniemożliwić ponowne rozpatrzenie sprawy, bowiem sytuacja faktyczna na gruncie ulegałby tak istotnej zmianie, że ustalenie kto i w jaki sposób naruszył stosunki wodne mogłoby być już niemożliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.1270) - dalej w skrócie: "P.p.s.a." jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.
Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca wskazała na ryzyko związane z obniżeniem niwelety drogi, polegające na zalewaniu drogi. Gmina G. zaś podniosła argumenty dotyczące istotnych trudności i znacznych kosztów związanych z ewentualnym ponownym podwyższeniem niwelety drogi, jeżeli zaskarżona decyzja miałaby być wykonana przed zakończeniem niniejszego postępowania, a następnie sąd uchyliłby to orzeczenie.
Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie uprawdopodobniono, że obniżenie niwelety drogi, zgodnie z zachowaniem naturalnego spływu wód powierzchniowych na odcinku 140 m, powoduje trudne do odwrócenia skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości. Co prawda ponowne podwyższenie niwelety dogi – w razie ewentualnego uchylenia decyzji – byłoby technicznie możliwe, jednak wiązałby się ze znacznymi kosztami dokonania tej czynności.
Biorąc więc pod uwagę faktyczne i prawne następstwa, jakie wiązałyby się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że brak wstrzymania wykonania tego orzeczenia groziłby niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.