Uzasadnienie
Stowarzyszenie Zwykłe [...] w M.wniosło skargę na wskazane w sentencji postanowienie.
Skarga została podpisana przez K. B..
Sąd wezwał skarżące Stowarzyszenie do usunięcia - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi przez:
- a) wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich członków Stowarzyszenia wraz z ich adresami zamieszkania,
- b) nadesłania dokumentu potwierdzającego, że wskazane osoby są członkami Stowarzyszenia,
- c) nadesłanie uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia o udzieleniu pełnomocnictwa K. B. do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi lub nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia,
- d) nadesłanie uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia o wniesieniu skargi na zaskarżone postanowienie.
Jednocześnie Sąd - na podstawie art. 220 § 1 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wezwał skarżące Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, doręczając jednocześnie odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV WSA w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu Stowarzyszeniu 20 stycznia 2017 r. Termin do wykonania wezwania bezskutecznie upłynął 27 stycznia 2017 r. (piątek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, do których należy - stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - podpis strony albo jej pełnomocnika.
Skarżącym jest stowarzyszenie zwykłe, co wynika ze złożonego przez stronę w toku postępowania administracyjnego zaświadczenia Starosty M. z 17 maja 2016 r. (k. 2 akt adm.).
Stowarzyszenie nie podniosło, aby zostało wpisane do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, o której mowa w art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2015 r., poz. 1393 ze zm.), zwanej dalej "Prawem o stowarzyszeniach". Do dnia dokonania takiego wpisu stowarzyszenia zwykłe działają na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. sprzed wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1923), zwanej dalej "ustawą nowelizującą" (jej art. 10 ust. 2). Przed dniem dokonania wpisu w ewidencji, do stowarzyszeń zwykłych działających na podstawie przepisów dotychczasowych nie znajdują zastosowania przepisy Prawa o stowarzyszeniach w brzmieniu po nowelizacji dokonanej ustawą nowelizującą, w tym art. 40 ust. 1a znowelizowanego Prawa o stowarzyszeniach, zgodnie z którym stowarzyszenie zwykłe może pozywać i być pozywane, jak również art. 41a ust. 1 tej ustawy stanowiący, że stowarzyszenie zwykłe reprezentuje przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe albo zarząd. Przepisy te będą miały zastosowanie do stowarzyszeń zwykłych dopiero od dnia dokonania wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 40 ust. 5 znowelizowanego Prawa o stowarzyszeniach.
Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Na podstawie art. 40 ust. 1 Prawa o stowarzyszeniach stowarzyszenie zwykłe nie ma osobowości prawnej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym legitymację procesową posiadają więc wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. Skarżące Stowarzyszenie zostało więc wezwane do usunięcia braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie skarżące Stowarzyszenie, pomimo wezwania, nie uzupełniło braków formalnych skargi w zakresie dotyczącym wykazania umocowania do wniesienia skargi. Nie można więc ustalić, czy osoba podpisana pod skarga jest umocowana do jej wniesienia w imieniu stowarzyszenia.
Nieuzupełnienie powyższego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie jej biegu i powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.
Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 230 § 1 i 2 w zw. z art. 231 P.p.s.a. od skargi w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, pobiera się wpis stosunkowy. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest należność pieniężna, w związku z tym od skarg pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). W związku z tym, że skarga dotyczy postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia wpis stały pobiera się w wysokości 100 zł. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro w wyznaczonym terminie Skarżący nie uiścił wpisu od skargi, Sąd odrzucił ją na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.