Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. [...] listopada 2017 r. wydało w trybie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 2017 poz. 1275; dalej: k.p.a.) decyzję uchylającą w całości decyzję Prezydenta miasta C. z [...] lutego 2017 r. nr [...], dotyczącą ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
M. W., J. W., E. T. i P. T., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od powyższej decyzji SKO w C.. Zarządzeniem z 14 grudnia 2017 r. pełnomocnika skarżących wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi w imieniu skarżących. Wezwano także do wskazania numerów działek, z których faktu własności wynika interes prawny skarżących. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi 3 stycznia 2018 r., a odpowiedź nie została nadesłana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1).
W niniejszej sprawie powyższy obowiązek nie został wypełniony. Stąd pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku, zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., wedle którego, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Pomimo zakreślonego terminu oraz zawartego pouczenia o skutkach braku uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 49 § 2 w związku art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.