Uzasadnienie
M. O., T. O., A. O. oraz S. O., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z [...] września 1961 r. nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w [...] z [...] grudnia 1956 r. nr [...]w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości wskazanej w pkt 31.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę jako spóźnioną należało odrzucić
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia.
Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja z [...] października 2017 r. została prawidłowo doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 października 2017 r. Oznacza to, że ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przypadał na dzień 23 listopada 2017 r. Niniejsza skarga została nadana w placówce operatora pocztowego w dniu 24 listopada 2017 r. (data stempla na etykiecie paczki; data nadania wprowadzona w systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A), a zatem została nadana z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.