Uzasadnienie
S. M. i M. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia z produkcji leśnej gruntów leśnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę S. M. i M. M. należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia.
Z adnotacji znajdujących się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że przesyłka listowa zawierająca zaskarżoną decyzję została prawidłowo doręczona Skarżącym w dniu 29 stycznia 2018 r. Oznacza to, że ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przypadał zatem na dzień 28 lutego 2018 r. Skarga została zaś nadana w placówce operatora pocztowego w dniu 1 marca 2018 r., a więc wniesiono ją z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie I. sentencji, zaś na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy jak w punkcie II. sentencji.