Uzasadnienie
L. Z. wnioskiem z dnia 2 stycznia 2017 r. zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sadowych w niniejszej sprawie. We wniosku oświadczyła, że wraz z mężem i sześciorgiem dzieci przebywa w ośrodku dla uchodźców. Rodzina utrzymuje się ze świadczeń udzielanych uchodźcom w łącznej wysokości 2180 zł. Te środki finansowe wystarczają jedynie do zaspokojenia najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Wnioskodawczyni podała, że nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami.
Zdaniem referendarza sadowego, L. Z. wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), w związku z tym wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Z treści oświadczenia skarżącej wynika, że nie ma oszczędności i nie dysponuje majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków i utrzymuje się jedynie ze świadczeń uchodźczych. W tej sytuacji należy przyjąć, że L. Z., bez uszczerbku koniecznego utrzymania, nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Z powyższych względów referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.