Uzasadnienie
M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 roku w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie "[...]" na działce nr ew. [...] i [...] w [...], powiat [...], województwo [...].
Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2017 roku (k.
- 1) skarżący został wezwany do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dwudziestu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem.
Odpis zarządzenia z dnia 15 grudnia 2017 roku został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 12 stycznia 2018 roku (potwierdzenie odbioru k. 23), zatem siedmiodniowy termin do uzupełniania braku formalnego skargi upłynął w dniu 19 stycznia 2018 roku. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie przedłożył odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz.1369 ze zm.), dalej również "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W myśl art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych; odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Odpis zarządzenia zawierający wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 12 stycznia 2018 roku, zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 19 stycznia 2018 roku. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie złożył odpisów skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzec, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 sentencji postanowienia).