Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 grudnia 2001 r., sygn. akt I SA 464/00 oddalił skargę R. P. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] lutego 2000 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości położonej w [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,1722 ha i nr [...] o pow. 0,0917 ha, oznaczonej geodezyjnie jako obręb [...], ark. mapy 1, zapisanej w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w S. pod numerem KW [...] jako własność R. P.. Postanowieniem z 27 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2439/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego wywiedzioną przez R. P. i M.P.. Pismem z 10 października 2016 r. skarżący ponownie wniósł o "...uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] z dnia 13 grudnia 2001 r. I SA 464/00". W treści pisma skarżący wniósł "...o wznowienie postępowania od decyzji organu I i II instancji oraz od w/w wyroku z powodu pozbawienia skarżącego możności obrony swoich praw i zabrania mu wywłaszczonej nieruchomości bez przyznania odszkodowania – winę za to ponosi NSA w Warszawie na skutek w/w wyroku z 13.12.2001, I SA 464/00".
Jako podstawę wskazał art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. W uzupełnieniu powyższego skarżący, pismem z 22 grudnia 2016 r. poinformował, że wnosi "... o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i stwierdzenia jej nieważności a następnie zasądzenia odszkodowania i zadośćuczynienia..."
- II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
II.1. Skarga podlega odrzuceniu albowiem została wniesiona po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego.
II.2. Zgodnie z art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
II.3. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Należy przy tym zauważyć, że skarga o wznowienie postępowania wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a., będzie podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw.
II.4. Skarżący R. P., nie był pozbawiony możności działania, ani należytej reprezentacji w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zakończonym prawomocnym wyrokiem z 13 grudnia 2001 r. – bowiem, jak wynika z dołączonych do niniejszej sprawy akt I SA 464/00 zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na powyższy dzień odebrał osobiście w dniu 26 listopada 2001 r. Trzymiesięczny termin określony w art. 277 p.p.s.a. musiałby być liczony od chwili, w której skarżący R. P. dowiedział się o wyroku, czyli od 15 maja 2002 r., kiedy odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został mu doręczony, tymczasem skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w dniu 10 października 2016 r. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że termin wynikający z powołanego art. 278 jest terminem prekluzyjnym, a zatem nie podlega przywróceniu i biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art. 272 § 2 ppsa i art. 277 p.p.s.a. Termin ten jest terminem określającym czas, w którym skarga może być skutecznie złożona.
Trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, wynikający z art. 277 p.p.s.a. określa czasową dopuszczalność żądania wznowienia postępowania, opierającą się na powiązaniu przyczyny wznowienia ze świadomością jej istnienia, natomiast art. 278 powołanej ustawy określa czas, w którym – przy zachowaniu terminu z art. 277 tej ustawy – w ogóle dopuszczalne jest żądanie wznowienia postępowania (zob. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3786/13, CBOIS). Termin pięcioletni nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania opiera się na zarzucie pozbawienia strony możności działania lub braku należytej reprezentacji. W tych wypadkach nie ma terminu ograniczającego w sposób bezwzględny dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a jedynie terminem ograniczającym jej wniesienie jest termin trzymiesięczny wynikający z art. 277 p.p.s.a. Takie sformułowanie przepisów p.p.s.a. wynika z konieczności zapewnienia pewności obrotu prawnego, której mają służyć przepisy proceduralne.
Chodzi bowiem o zagwarantowanie wszystkim podmiotom stosunków prawnych niezbędnej stabilizacji. Zasada ograniczonej w czasie kontroli w trybie nadzwyczajnym orzeczenia sądu administracyjnego, cieszącego się walorem prawomocności z uwagi na postanowienia art. 170 p.p.s.a., służy ochronie ogólnego porządku prawnego i chroni przed wielokrotnym rozstrzyganiem tych samych spraw.
II.5. W rozpatrywanej sprawie, jak wskazano już wyżej, nie można stwierdzić, aby skarżący był pozbawiony możności działania lub nie był należycie reprezentowany. Zauważyć należy, że taka ocena została wyrażona w prawomocnym postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2439/11. Zgodnie zaś z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Mając powyższe na uwadze, Sąd rozpoznając skargę w niniejszej sprawie, był związany ocenami prawnymi wyrażonymi w ww. postanowieniu z 27 listopada 2012 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd wskazuje, że skarga R. P. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jako wniesiona z naruszeniem art. 278 p.p.s.a. podlega odrzuceniu bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw.
II.6. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1.p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.