Uzasadnienie
E. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. (nr [...]) o ustaleniu warunków zabudowy na nieruchomościach o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] położonych w W. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu w dniu 25 lutego 2015 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca podała, że prowadzi wraz z konkubentem wspólne gospodarstwo domowe. Oświadczyła, że mieszka w domu o pow. 180 m2 posadowionym na działce o powierzchni 600 m 2. Wnioskodawczyni wyjaśniła również, że utrzymuje się z dochodu za pracę (umowa zlecenia) za wynagrodzeniem 651 zł. brutto miesięcznie, jej konkubent R. W. otrzymuje zasiłek stały wysokości 529 zł. miesięcznie.
W piśmie z dnia 9 marca 2015 r. skarżąca wyjaśniła ponadto, że znaczną część dochodu jej rodziny pochłaniają wydatki związane z utrzymaniem domu (opłaty za energię elektryczną - 213,64 zł. według załączonej do pisma faktury, wywóz odpadów komunalnych - 144 zł., wodę - 399,17 zł., podatek od nieruchomości za 2015 r. – 385 zł rocznie). Skarżąca i jej partner na zakup żywności przeznaczają ok. 300 zł. miesięcznie.
Skarżąca dołączyła do pisma m.in. decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] (z up. Prezydenta W.) z dnia [...] sierpnia 2014 r. o przyznaniu R. W. zasiłku stałego w wysokości 529 zł. miesięcznie do dnia 3 lipca 2016 r.
Stwierdzono, co następuje:
Skarżąca E. S. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie od całości kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wobec tego strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Kosztami postępowania sądowego są koszty sądowe oraz wynagrodzenie przysługujące fachowemu pełnomocnikowi, tj. radcy prawnemu lub adwokatowi.
Zdaniem referendarza sądowego, wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Trzeba zgodzić się ze skarżącą, że wydatki wnioskodawczyni w całości pochłaniają skromne jak na potrzeby dwuosobowego gospodarstwa domowego dochody. Przychód jej rodziny wynosi ok. 1180 zł i musi wystarczyć do zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób.
Skarżąca nie posiada składników majątkowych zdatnych do pokrycia jakiejkolwiek części opłat i wydatków sądowych. Ponadto strona nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Dlatego należy przyznać rację stronie, że wypełnia warunki przyznania prawa pomocy określone w treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Niniejsze postanowienie jest równoznaczne z udzieleniem radcy prawnemu pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Radcę prawnego wyznaczy dla skarżącej organ samorządu adwokackiego (art. 253 p.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów sądowych oznacza zaś, że E. S. nie będzie zobowiązana do pokrycia jakichkolwiek opłat i wydatków sądowych.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.