Uzasadnienie
W. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 2 marca 2013 r. oraz nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń z dnia 27 marca 2013 r. wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jego utrzymania jest emeryta w wysokości 1.377,26 zł netto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 140 m2. Nie ma innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych.
Koszty ogrzania domu wynoszą około 233 zł średnio, miesięcznie, gaz w butli kosztuje skarżącego około 60 zł raz na 45 dni, koszty opłat za energię elektryczną wynoszą około 280 zł średnio, miesięcznie, podatek od nieruchomości 1.330,00 zł rocznie, a wywóz nieczystości 119,31 zł raz na cztery miesiące. Skarżący spłaca również kredyt zaciągnięty w Banku Pocztowym.
Ze względu na poważne schorzenie układu krążenia wnioskodawca zmuszony jest regularnie zażywać leki oraz raz na dwa miesiące dojeżdżać na kontrole do szpitala poza miejscem zamieszkania. Koszt dojazdu jednorazowo pochłania 120 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Koszty utrzymania samodzielnie prowadzonego przez skarżącego gospodarstwa domowego wynoszą co najmniej 700 zł miesięcznie, a uzyskiwany przez niego dochód wynosi 1.377,26 zł miesięcznie, przy czym należy mieć na uwadze, że ze względu na stan zdrowia wnioskodawca zmuszony jest ponosić dodatkowe wydatki. Same koszty dojazdów do szpitala pochłaniają 120 zł raz na dwa miesiące.
Przy uwzględnieniu aktualnego poziomu cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, zestawienie powyższych kwot prowadzi do wniosku, że W. S., który nie posiada wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.